چه خوش‌خیالانه .. مدت‌هاست کلماتم را سرکوب می‌کنم .

دیشب " چراغ‌هارا من خاموش می‌کنم " را به اتمام رساندم .. با کتاب پرواز کردم .. با کلاریس به گل‌های نخودی نگا‌ه کردم .. از حمله ملخ‌ها ترسیدم .. منتظر جمعه‌ماندم تا در باشگاه گلستان با دوقلو‌ها کباب بخورم .. و اگر می‌گویم پرواز کردم ؛ واقعا حس پرواز را داشتم ( :

زِ اعماق قرون از بین جمعیت تو را دیدم توهم ای ناز مطلق از همان بالا ببین ما را ...

خیلی زیبا و روح‌نوازه 😭 .

اشعار آیینی کلا توی یک‌سطح دیگه‌ن .. روح ِآدمیزاد لطیف می‌شه موقع خوندن‌شون .

از فردا اگه‌‌خدا بخواد دوباره شروع می‌کنم به نوشتن شخصیت‌هاتون .

و برای تو هنگامی که لبخند روی لبت می‌آورم .

ء | پرواز سریع تا مقصد.

معنا پیدا‌کردن .