دوباره تکرار میکنم که آدمیزاد بندهء حب ِ ...
بندهء آغوشهای گرم ِ..
بندهء یک لبخند کوتاه ِ ..
و حتی بندهء یه احوالپرسی مختصر ِ ..
با همیناست که لباش انحنا پیدا میکنه .
سالها ..
دنبال خوشبختی مشخصی میگردیم
و تلاش میکنیم براش ..
و غافل میشیم از اینکه شاید
خوشبختی کنارمون ِ و
فرصت زندگی کردن رو از خودمون میگیریم ..*