با توسل به حضرت زهرا نیازهایم به طور معجزه آسایی حل شده است!
از ویژگیهای مرحوم آیتالله العظمی خوئی، ارادت و محبت بسیار زیاد ایشان به حضرت زهرا (س) و جمیعِ اهلبیت(ع) بود.
ایشان در روضهها، مخصوصاً زمانی که صحبت از حضرت زهرا (س) میشد، بسیار گریه میکردند و همیشه با آغاز محرم، لباس سیاه میپوشیدند و تا آخر ماه صفر سیاهپوش بودند و تا اول ماه ربیعالاول هم محاسن خود را اصلاح نمیکردند. آیت الله العظمی خویی همواره میفرمودند:
توسل به حضرت زهرا (س) و اهل بیت(ع) و لعنِ دشمنان آنان را بارها انجام دادهام و مشکلات و نیازهایم به طرز معجزه آمیزی برطرف و برآورده شدهاند!
@varesoon
🔸پرهیز شدید از دروغ
❖ از بیانات آیت الله شبیری زنجانی:
📝... مرحوم [آیتالله] حاج آقا حسین قمی، مقید بودند که حتی یک ذره خلاف واقع نگویند.
نقل شده است که می خواستند به عالمی که برادرشان از دنیا رفته بود، پیام تسلیت بنویسند، یکی از اقازادههای ایشان در این پیام مینویسد: «از درگذشت برادرتان متأثرم. خداوند به شما صبر و اجر دهد».
حاج آقا حسین میگویند: چرا دروغ به من بستی؟ من کجا متأثرم؟ بنویس: «أبقاکم الله» [یعنی: خداوند شما را باقی بدارد].
#دروغ
📚جرعه ای از دریا، ج۴، ص۵۲۳
@varesoon
✳️با کودکان اینگونه بود...✳️
📌بچهها توی خانه بازیگوشی و شیطنت میکردند. گاهی درمانده میشدیم.
📌از آیتالله بهجت پرسیدم: «با بچهای که از دیوار راست میرود بالا و حرف گوش نمیکند، باید چه کار کرد؟»
📌گفت: «همانطوری که توقع دارید خدا با شما رفتار کند، با این بچهها هم همانطور رفتار کنید. اینطور اگر نگاه کنید، دیگر زدن بچهها یا بداخلاقی با آنها بهخاطر اشتباه، بیمعنی میشود. بچه هم احساس نمیکند که بابایش درکش نمیکند.»
📘منبع:
کتاب به شیوه باران ، ص ٣٩
@varesoon
@varesoon_bahjat
🔸 علامه جعفری اسوه تواضع و خاکساری
🔹در پایان کنگره نکوداشت علامه محمد تقی جعفری که در سال 1376 در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد ایشان چند دقیقه سخنرانی کردند.
🔸فرمودند: خدا را شاهد می گیرم که من از نظر روحی در این لحظه هیچ تفاوتی با روحیه روزهای اول طلبگی که به صرف کردن فعل ضَرَبَ مشغول بودم ندارم.
🔹به همه عرض می کنم مبادا به طرف من خود خم شوید؛ زیرا پرژکتوری که جلو قطار نصب شده برای روشن نمودن راه است و نباید آن را به طرف داخل لوکومتیو بگیریم، که در این صورت راننده نمی تواند پیش روی خود را ببیند.
🔸سخنان استاد حالت معنوی خاصی به مجلس بخشید به طوری که بعضی گریه می کردند.
🔹در سال 1376 (چند ماه پس از کنگره نکوداشت) برای سخنرانی به قم تشریف آورده بودند. در حین آمدن به قم در اتوبان مختصر تصادفی پیش آمده و مقداری کوفتگی جسمی پیدا کرده بودند. وقتی به زیارت استاد رفتم از مسائل مختلف صحبت شد از جمله از برگزاری کنگره. عرض کردم : در کنگره به همه ابعاد حضرتعالی عمیقا اشاره نشد.
🔸فرمود: بهتر که عمیقا اشاره نشد، والا تصادف دیشب عمیق تر بود!
@bazmeghodsian
@varesoon
🔹یادداشتی از مرحوم آیتالله آخوند ملامحمدجواد صافی گلپایگانی: هرچه معرفت انسان زیادتر باشد عبادت او بیشتر خواهد شد
🔸 مرحوم آیت الله ملّا محمدجواد صافی گلپایگانی می گوید:
معرفت انسان نیز مراتب عدیده دارد تا به مرتبه معرفت انبیاء و اولیا میرسد و هرچه معرفت زیادتر شد، محبّت الهی زیادتر و اشتیاق به بندگی و عبادت او بیشتر خواهد شد.
@varesoon
🔶 گزیده ای از نصایح
آیت الله حاج شیخ ابوالحسن ایازی
(رضوان الله تعالی علیه ) :
🔹فرزندانم، تنها برای خدا به حوزه بیایید و هیچ کس دیگر را در اخلاص راه ندهید.
تنها از خدا طلب علم کنید و هیچ وقت از خدا تقاضای رسیدن به ( مقام مرجعیت) نکنید.
🔹یک روحانی علاوه بر این که باید در مقام درس و بحث، کوشا و جدی باشد، سعی کند از شبهات و جریان های فکری عصر خود، باخبر باشد. مانند سرباز مسلح باشد و کاربرد سلاح را بداند. در مقام تربیت کوشاتر باشد. روحانی نه تنها باید مواظبت بر واجبات و محرمات بکند، بلکه باید عرف و آداب و سنن را محترم بشمارد تا سبک، جلوه نکند.
🔹تجمل گرایی روحانیت، یک خطر است. روحانیت نباید اهل تجمل باشد، بلکه باید به ضروریات اکتفا بکند.
🔹از افتخارات روحانیت شیعه همیشه این بوده که جانب مردم را گرفته و همیشه خانه هایشان ملجأ و پناهگاه مردم بوده است؛ وای بر ما روزی که به مردم پشت کنیم و مردم از ما جدا شوند.
🌹 @varesoon_mazandaran
🔻 حضرت عبدالعظیم حسنى نقل میكند، به حضرت امام جواد عليهالسلام عرض کردم:
من امیدوارم که آن «قائم» که زمين را پر از عدل و داد کند، پس از آن که از جور و ستم پر شده باشد از خاندان حضرت رسول الله، شما باشی.
حضرت فرمود:
ای ابوالقاسم! ما اهل بیت همه قائم به امر خداوندیم و راهنمای دین او هستیم،
لیکن آن قائم که خداوند بوسیله او جهان را از کفر و آلودگی و ظلم و جنایت پاک خواهد کرد، و جهان را پر از عدل و داد می نماید، کسی است که ولادت او از انظار مخفی می ماند و شخص او از مردم پنهان می شود، و بردن نام او بر مردم حرام می گردد، آن حضرت با پیغمبر هم نام و هم کنیه است، وی آن شخصی است که زمین از برای او در هم پیچیده می گردد و هر دشواری برایش آسان می شود،
یاران وی که به اندازه ی اصحاب بدر هستند در هر کجای دنیا باشند پیرامونش جمع می شوند، و تفسیر آیه ی شریفه ی
🔹«أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
در هر جایی که باشید خداوند همه شما را جمع می کند و پروردگار به همه چیز توانا است.
📚 کمال الدین ١/٣٦.
📚 الاحتجاج ٢/٢٤٩.
@varesoon
قالَ الامام الحُسَینُ بنُ عَلِی (عَلَیه السَّلام) :
مَالُکَ إِنْ لَمْ یَکنْ لَکَ کنْتَ لَهُ فَلَا تُبْقِ عَلَیهِ فَإِنَّهُ لَا یَبْقِی عَلَیک وَ کُلْهُ قَبْلَ أَنْ یَأْکُلَک.
امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
دارايى ات اگر براى تو نباشد، تو براى آن هستى؛ پس باقى اش مگذار كه براى تو باقی نمى ماند و آن را بخور پيش از آن كه تو را بخورد .
بحارالانوار، جلد 75 ، صفحه 127
@varesoon
محیالدین مهدی قمشهای متخلص به الهی از عالمان و عارفان نامدار معاصر است که نزد عموم مردم ایران معروفیت خاصی دارد. از عمده اسباب این معروفیت ترجمه همهپسند او از قرآن کریم است که با گذشت دههها و با اینکه در سه چهار دهه اخیر ترجمههای متعدد دیگر روانه بازار شده است همچنان با اقبال عام روبروست و پیدرپی چاپ و منتشر میشود.
وی به فروتنی و بزرگواری و وارستگی شناخته است.
یکی از نکتههای جالب درباره او این است که با اینکه نسب سیادت داشت این عنوان را در نام خود - نه شفاهی و نه مکتوب - به کار نمیبرد.
چنانکه روی آثار او - چه ترجمه و چه تالیف - از این عنوان خبری نیست.
عکسهایی هم که از او باقی ماندهاند همه او را با عمامه سفید نشان میدهند. اکبر ثبوت که در محضر او تلمذ کرده است روایت میکند که :
« از استاد پرسیدند : « شما با وجود انتساب به خاندان رسالت، چرا عمامه سفید بر سر میگذارید و از عمامه سیاه و شال سبز - که نشانه سبادت است - استفاده نمیکنید؟» فرمودند : « من در برابر خدا و رسول ( صلیالله علیه و آله ) و خلق، از عهده پاسخ و بازخواست همین عمامه سفید هم بر نمیآیم!»
@varesoon
به حاج سید حسین بروجردی سلام ما را برسانید!
مرحوم آیت الله حاج شیخ علی صافی گلپایگانی می فرمودند:
حاج شیخ ابوالحسنی بود از مدرسینِ پایین شهر قم، بیمار شد.آیت الله گلپایگانی و پدر همسرش، آیت الله میرزا مهدی بروجردی به عیادتش رفتند.این دو بزرگوار نقل می کردند که شیخ ابوالحسن می گفت:
در بستر بیماری افتاده بودم. یک مرتبه دیدم عربی دارد می آید، با خود گفتم:
حالا این عرب دارد می آید من هم بیمارم و از طرفی هم درست عربی بلد نیستم، حوصله هم ندارم چه کنم؟
در همین فکرها بودم که شخص عرب نزدیک و نزدیک تر شد. یک باره احساس کردم هرچه او نزدیک تر می شود، علاقه ام به او بیشتر می شود تا این که وقتی کنار بسترم رسیدند فرمودند:
به حاج سید حسین بروجردی سلام ما را برسانید و بگویید:
خدمات شما در راه آثارِ دین و مذهب، منظورِ نظر ماست.تائید شما را از خدا می خواهیم!
فهمیدم حضرت(ولی عصر-ع-) هستند.به فکرم رسیدکه دو حاجت دارم خوب است آن ها را خدمت حضرت عرضه بدارم:
یکی کسالت و بیماریم و دیگری قروض و بدهکاریم.
با خود گفتم:
بیماریی که چنین عاقبتی داشته باشد که تشرّف خدمت امام عصر(ع) نصیب شود، خوب است و نیازی به گفتن ندارد.
گر طبیبانه بیایی به سرِ بالینم
به دو عالم ندهم لذتِ بیماری را
اما قرض ها و بدهکاری هایم را خوب است بگویم. هنوز اظهار نکرده بودم که فرمودند:
آن را هم به حاج سید حسین بگویید!
اتفاقاً دو روز بعد حاج شیخ ابوالحسن مذکور فوت کرد. معلوم شد که مصلحت نبوده بیماریش را خدمت حضرت بیان کند تا شفا عنایت کنند.
آقای گلپایگانی و میرزا مهدی بروجردی جریان را خدمت حضرت آیت الله(العظمی)بروجردی گفتند، آقا هم همه بدهکاری آن مرحوم را پرداخت کردند.
ما سمعتُ ممّن رایتُ (آن چه شنیده ام از آنان که دیده ام) ص۲۸۹-۲۸۸، سید مجتبی بحرینی، نشر آفتاب عالمتاب.
@sireyefarzanegan
@varesoon
34.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ماجرای عیال استاد اشرف آهنگر
از زبان شهيد حاج شيخ احمد كافے
@varesoon