من یه چشم و از نزدیک یه چیزایی رو تو محرم و تو هیئت داری (اونم هیئت های متعدد، معروف و یا نامعروف) درک کردم که شاید کمتر کسی درک کرده باشه هیئت داری یه سبک کاملا منحصر به فرد و متفاوت از هر نوع سبک عملی دیگه ایه حتی با سبک جهادی هم تفاوت داره هیئت نظم داره در عین انعطاف پذیری هیئتی رفتار کردن حرفه ای ترین رفتاریه که تو این دنیا وجود داره ولی همش واسه همون چند روز محرمه (: تازه کل ماه هم نه!

و من نمیدونم چرا آدما بعد محرم دوباره برمیگردن به همون زندگی مزخرف قبلی؟ میگن این بخاطر برکت محرم و ایناست که تو اون ماه انقدر همه چی خوبه ولی چرت و پرت میگن درسته عشق امام حسین باعثش شده ولی در نهایت این خود ماییم که داریم این کارارو میکنیم! و معلومه که قبل و بعد محرم هم میتونیم اینو ادامه بدیم ولی نمیکنیم چرا؟ چون فقط عادت کردیم به گریه و سینه زنی کردن و لمبوندن! اینا خوبن. من عاشقشونم ولی امکان نداره که هدف محرم و امام حسین باشن!

نمیدونم خیلی اعصابم خورده شاید خیلی دارم تند حرف میزنم ولی نمیتونم دیگه تو خودم نگه دارم اینارو من حالم دیگه داره از این اوضاع بهم میخوره اینوریا گشت ارشادو راه انداختن دوباره اونوریا میخوان پهلوی برگرده 🤡 نمیفهمم چرا همه دارن به عقب برمیگردن فقط و فقط پسرفته همه جا هیچ کس و هیچ جا نیست که یه چیز جدید برای ارائه داشته باشه، پیشرفت نشون بده، امید به آینده بده و من یه جوونم که سرشار از انگیزه ی زندگیه ولی تو این وضعیت ناخوشایند گیر افتاده و گند خورده به تمام انگیزه و روحیه و آینده و جوونی و زندگیش

تلفیق خاورمیانه و گرما و پی ام اس و خانواده ایرانی و خواب آلودگی و مشکلات معده میشه اینی که مشاهده میکنید دوستان باید برم یه دو نفرو زیر بگیرم تا حالم بهتر شه

امشب عاشوراست و من چه کاری قراره بکنم؟ آفرین فقط گریه حتی نمیشه گفت غم امام حسینو دارم‌ میخورم، چون با اون غم نباید گریه کرد باید مرد! فقط قراره دو تا قطره اشک بریزم و دوباره تن لشمو جمع کنم برگردم زندگی عنیمو ادامه بدم امام حسینم گیر افتاده بین ما

لطفا اگه میخواین در مورد این پیامام نظر مخالف بدین، نصیحتم کنین و یا فحشم بدین کلا اظهار نظر نکنین اصلا تمایلی به شنیدنش ندارم