عضو جدید خوش اومدی!😁

حالا که زشتی این عمل برامون ثابت شده باید بریم دنبال اینکه چجوری از این عمل دوری بجوییم و یه کاری کنیم که هیچوقتِ هیچوقت دچار تکبر و خودبینی نشیم

تکبر به اصطلاح علمای اخلاق، از گناهان جوانحیه! ینی گناهی که با اعضای بدنت انجام نمیدی برخلاف مثلاً غیبت که با زبونت میگی یا نگاه حرام که با چشمت می‌کنی یا... ، تکبر یه گناهیه که توی ذهنت میگذره و یه چیز کاملا قلبیه پس مدل جلوگیری از اون هم با گناهای جوارحی متفاوته

برای ریشه‌کن‌شدن تکبر از وجودمون راهکارهای مختلفی هست که به طور کلی میشه به دو دسته تقسیمشون کرد:

دستهٔ اول #راهکارهای_عملی هستند

ینی شما با انجام یک سری کارها در دنیای خارج، باعث میشی که یه کمی نفست کوچیک بشه، و البته به دلیل همین خوارشدن نفس، این کارها خیلی موردپسند آدما نیستن و در حالت عادی انجامشون نمیدیم.

زندگینامهٔ علما و شهدا رو که بخونید پره از این کارهای عجیب و البته آدم‌ساز !

مثلاً فلان آیت‌الله (متأسفانه الان اسمشونو یادم رفته🤦🏻‍♂) توی جاده میرفتم مسافرت میرسم به یه دستشویی بین راهی [و خب میدونید سرویس‌های بین راهی چه وضعیتیه دیگه...] بعد میگن که درستش نیس که توی یه کشور شیعه، این وضعیت سرویس بهداشتی‌ش باشه! و شروع میکنم به شستن کل دستشویی‌های اونجا!

خیلیه‌ها مرجع تقلید شیعه، نفسشو زیر پا می‌ذاره و می‌ره فاضلاب رو جمع می‌کنه و میشوره و...

یا مثلاً خاطره‌ای که از شهید زین‌الدین -فرمانده لشکر ۱۷ علی‌ابن‌ابی‌طالب- نقل میکنن که میگه دیدم دم در نمازخونه نشسته داره پوتینای بسیجیا رو واکس میزنه

اینجور کارای به ظاهر پَست باعث میشه که نفس انسان یه کمی کوچیک بشه و فکر نکنه کسیه و به اصطلاح یاغی نشه!

اما خب اینا، یه کاراییه که هرکسی بستگی به موقعیتی که توش قرار گرفته، باید انتخاب کنه که چه‌کاری کنه و نمیشه که یه نسخهٔ عمومی تجویز کرد که فلان کار رو هرروز بکنید تا تکبرتون از بین بره هرکسی خودش می‌دونه که کجا باید بزنه تو گوش نفسش!