او قبر مرا میکَند و من نگران زخمی شدن انگشت هایش بودم‌ ..

کلا صمیمی نشدن با هرکسی لطف بزرگیه که می‌تونید در حق خودتون بکنید .

میگذره و میفهمی چقدر نمی‌ارزید ..

یکی حرف قشنگی زد و گفت : هممون به یه چیزی وصلیم تا از دنیای واقعی فرار کنیم یکی گیم میزنه یکی فیلم میبینه ما هم فوتبال ..

و میدانی ؟ این روز ها دنبال جرقه ای میگردم تا بهانه کنم و زار زار گریه کنم ..

یهو وسط استوری گذاشتن به این نتیجه میرسی که خب که چی ؟

آمادگیم واسه مُردن بیشتره تا جلسه امتحان .

یه وقت یادت نره زنده‌ای ..

‏مسیری که من رفتمو اگه توام رفتی و تونستی ازش برگردی ، اون موقع باهم صحبت میکنیم.

دیر میفهمی ولی بالاخره میفهمی که حتی نزدیکترین ادمای زندگیتم به فکرخودشونن..

لعنت به مادری که تویِ حرومزاده رو زایید ؛ نتانیاهو .

شاید ما مرده‌ایم ؛ و اینجا جهنمه .