15 کشور ارزان برای سفر و 15 کشور گران برای سفر

ارتباط مصرف الکل با بروز ۳ سرطان / پیشگیری تا ۵۰ درصدی از سرطان‌ها با غربالگری ارتباط مصرف الکل با بروز ۳ سرطان / پیشگیری تا ۵۰ درصدی از سرطان‌ها با غربالگری مدیرکل مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت با بیان اینکه حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد سرطان‌ها با انجام غربالگری و آزمایش مناسب و به موقع، قابل پیشگیری هستند، گفت: هدف از غربالگری، شناسایی افراد دارای شواهد حاکی از سرطان یا پیش‌سرطان خاص، قبل از بروز علائم است. دکتر جعفر جندقی در گفت‌وگو با ایسنا، در ارتباط با عوامل خطر مرتبط با سرطان اظهار کرد: تغییرات سرطانی، نتیجه تعامل بین عوامل ژنتیکی فرد و سه دسته از عوامل خارجی است که این عوامل خارجی شامل «مواد سرطان‌زای فیزیکی مانند اشعه ماوراء بنفش و یونیزان»، «مواد سرطان‌زای شیمیایی مانند اجزای دود تنباکو، الکل، آرسنیک و آلاینده‌های هوا» و «سرطان‌های بیولوژیکی مانند عفونت‌های ناشی از برخی ویروس‌ها، باکتری‌ها و انگل‌ها» می‌شود. نقش عوامل بیرونی بر بروز برخی سرطان‌ها وی ادامه داد: قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آلاینده‌های هوا مانند ذرات معلق، دی‌اکسید نیتروژن و بنزن ( نوعی هیدروکربن حلقوی است که سرگروه آروماتیک‌ها نیز است) می‌تواند خطر ابتلا به سرطان ریه و دستگاه‌های تنفسی را افزایش دهد. همچنین فلزات سنگین و مواد شیمیایی که در صنایع کاربرد دارند مانند آزبست در صنعت ساختمان‌سازی و خودروسازی، هیدروکربن‌های آروماتیک در صنایع پتروشیمی در ایجاد سرطان ریه، خون و مغز استخوان نقش دارند. مواجهه با آفت‌کش‌ها نیز با انواعی از سرطان‌ها مانند کلیه و پروستات مرتبط هستند. همچنین مواجهه بیش از حد با نور خورشید یا استفاده از دستگاه‌های سولاریوم نیز خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می‌دهد. ارتباط افزایش امید به زندگی و بروز سرطان جندقی درباره افزایش امید به زندگی و افزایش بروز سرطان‌ها گفت: بروز سرطان با افزایش سن به طور چشمگیری افزایش می‌یابد که اغلب به دلیل ارتباط بین افزایش سن با تضعیف مکانیسم ترمیم سلولی است. نقش تغذیه در بروز سرطان‌های گوارشی مدیرکل مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت با بیان اینکه عادات زندگی صحیح به طور معمول مورد غفلت قرار می‌گیرد، توضیح داد: مصرف غذاهای پرچرب، شور، فرآوری شده و کم فیبر با افزایش خطر سرطان‌های گوارشی همراه هستند و این در حالی است که بسیاری از افراد طی بیش از نیمی از هفته از غذاهای ناسالم تغذیه می‌کنند. نتایج برخی تحقیقات بیانگر این است افرادی که رژیم غذایی پرچرب مصرف می‌کنند در مقایسه با افرادی که از چنین رژیم‌هایی اجتناب می‌کنند، ۹۸ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و مقعد قرار دارند. در مقابل، پیروی از سبک زندگی سالم شامل تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از رفتارهای پرخطر به کاهش احتمال بروز سرطان کمک می‌کند. ارتباط مصرف الکل و سرطان‌های کبد، دهان و مری وی درباره تاثیر دخانیات و نوشیدنی‌های الکلی بر افزایش سرطان اظهار کرد: سیگار می‌تواند احتمال ابتلا به سرطان ریه را بیش از ۱۰ برابر افزایش دهد. همچنین مصرف الکل می‌تواند احتمال سرطان‌های دهان، کبد و مری را ۴ برابر افزایش دهد. ۵ تا ۱۰ درصد سرطان‌ها به دلیل جهش‌های ژنتیکی جندقی با بیان اینکه عوامل ارثی و ژنتیکی نقش مهمی در بروز سرطان‌ها ایفا می‌کنند، توضیح داد: به طور کلی، حدود ۵ تا ۱۰ درصد از موارد سرطان‌ها به دلیل جهش‌های ژنتیکی ارثی یا خانوادگی رخ می‌دهند. این جهش‌ها می‌توانند در ژن‌های سرکوب‌کننده تومور یا ژن‌های ترمیم DNA باشند که در صورت اختلال، منجر به رشد غیرطبیعی سلول‌ها و در نهایت سرطان می‌شوند. افرادی که حامل جهش‌های بیماری‌زا در این ژن‌ها هستند نسبت به افراد فاقد این جهش، خطر ابتلای ۵ تا ۱۰ برابری دارند. تشخیص سرطان‌های ارثی از انواع تک‌گیر به شناسایی بهتر روند بیماری و چگونگی مقابله و پیشگیری آن کمک می‌کند. در این راستا، مشاوره ژنتیک و انجام آزمایش‌های مرتبط می‌توانند به شناسایی افراد در معرض خطر کمک کنند و زمینه اقدامات پیشگیرانه یا درمانی مناسب را فراهم کنند. پیشگیری ۳۰ تا ۵۰ درصدی سرطان‌ها با غربالگری مدیرکل مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت درباره مزایای تشخیص زودهنگام سرطان‌ها گفت: بار سرطان می‌تواند از طریق تشخیص زودهنگام سرطان و درمان و مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان، کاهش یابد. بسیاری از سرطان‌ها در صورت تشخیص زودهنگام و درمان مناسب شانس درمانی بالایی دارند. حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد سرطان‌ها با انجام غربالگری و آزمایش مناسب قابل پیشگیری هستند. در ارتباط با سرطان روده بزرگ، انجام آزمایش خون مخفی در مدفوع و کولونوسکوپی می‌تواند خطر مرگ ناشی از این سرطان را تا ۷۰ درصد کاهش دهد. نقش ماموگرافی در شناسایی سرطان پستان زنان بالای ۵۰ سال

وی با بیان اینکه سرطان پستان از سرطان‌های شایع در میان زنان است، تصریح کرد: ماموگرافی به عنوان یک روش غربالگری رایج می‌تواند نرخ مرگ‌ومیر ناشی از سرطان پستان به ویژه در زنان بالای ۵۰ سال را ۲۵ تا ۳۰ درصد کاهش دهد. آزمایش پاپ‌اسمیر می‌تواند به طور چشمگیری خطر پیشرفت به مراحل پیشرفته سرطان را کاهش دهند و ۸۰ درصد در پیشگیری و کاهش مرگ‌ومیر سرطان دهانه رحم موثر باشد. جندقی درباره غربالگری با سی‌تی اسکن نیز گفت: غربالگری با سی‌تی اسکن در افراد پرخطر مانند افراد سیگاری می‌تواند مرگ و میر ناشی از سرطان ریه را تا ۲۰ درصد کاهش دهد. غربالگری و تشخیص زودهنگام، شانس درمان بیماری را افزایش می‌دهد؛ در مراحل اولیه، بسیاری از سرطان‌ها با درمان‌های کم‌تهاجمی‌تر و اثربخش‌تر قابل کنترل هستند. بازهم تاکید می‌کنم، غربالگری و تشخیص زودهنگام، هزینه‌های درمانی را کاهش می‌دهد و این در حالی است که درمان سرطان در مراحل پیشرفته نیازمند روش‌های پیچیده و پرهزینه است. مدیرکل مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر وزارت بهداشت با بیان اینکه تشخیص زودهنگام شامل سه جز «آگاهی از علائم انواع مختلف سرطان و اهمیت مشاوره پزشکی در هنگام مشاهده یافته‌های غیرطبیعی»، «دسترسی به خدمات ارزیابی بالینی و تشخیصی» و «ارجاع به موقع به خدمات درمانی» می‌شود، گفت: تشخیص زودهنگام سرطان‌های علامت‌دار به همه شرایط و اکثر سرطان‌ها مرتبط است. برنامه‌ها باید به نحوی طراحی شود که تاخیر و موانع تشخیص، درمان‌ و مراقبت‌های حمایتی را کاهش دهند. وی درباره اهداف غربالگری سرطان‌ها توضیح داد: هدف از غربالگری، شناسایی افراد دارای شواهد حاکی از سرطان یا پیش‌سرطان خاص، قبل از بروز علائم است. هنگامی که ناهنجاری‌ها در طول غربالگری شناسایی می‌شوند، آزمایش‌های بیشتری برای تشخیص قطعی باید انجام شود. همچنین در صورت اثبات وجود سرطان، بیمار باید برای درمان ارجاع داده شود. جندقی گفت: علاوه بر درمان بیماران، مراقبت تسکینی درمانی برای تسکین علائم و رنج ناشی از سرطان و بهبود کیفیت زندگی بیماران و خانواده‌های آنها بسیار مهم است. مراقبت تسکینی می‌تواند به افراد کمک کند تا راحت‌تر زندگی کنند. رهایی از مشکلات جسمی، بازگرداندن سلامت روانی، اجتماعی و معنوی از طریق مراقبت‌های تسکینی برای بیش از ۹۰ درصد بیماران مبتلا به مراحل پیشرفته سرطان امکان‌پذیر است. استراتژی‌های موثر بهداشت عمومی، شامل مراقبت‌های جامعه و خانه‌محور برای تسکین درد و مراقبت‌های تسکینی بیماران و خانواده‌های آنها ضروری است.

بزرگترین کشورهای تولیدکننده جهان کدامند؟ بزرگترین کشورهای تولیدکننده جهان کدامند؟ اگرچه تولید یک صنعت جهانی است، اما در یک نقطه متمرکز نیست و هر کشوری کالاهای نسبتا متمایز تولید می‌کند که صنعت تولید جهانی گسترده‌تر را تشکیل می‌دهد. به گزارش ایسنا، تولید برای بسیاری از مشاغل در سراسر جهان حیاتی است. فهرست ۱۰ کشور تولید کننده برتر در سال ۲۰۲۴ که بر مبنای جدیدترین داده‌های بانک جهانی تهیه شده است، نشان می‌دهد که شرکت‌ها اغلب تولید خود را به کجا برون‌سپاری می‌کنند. بر اساس گزارش پایگاه اینترنتی «ورلد پاپیولیشن ریویو»، این داده‌ها از بخش آمار سازمان‌ ملل متحد جمع آوری شده است. بزرگترین کشورهای تولیدکننده جهان در سال ۲۰۲۴، شامل این کشورها بودند: ۱- چین سهم از تولید جهانی: ۳۱.۶ درصد چین از نظر تولید در صدر فهرست قرار دارد. این کشور در ۳۱.۶۳ درصد از کل تولید جهانی بخش تولید سهیم است که ارزش کل نزدیک به پنج تریلیون دلار، به اقتصاد جهانی اضافه می‌کند. صادرات اصلی چین شامل کالاهای مصرفی مانند منسوجات، لوازم الکترونیکی و پوشاک است. ۲- آمریکا سهم از تولید جهانی: ۱۵.۹ درصد آمریکا سابق بر این، بزرگترین بخش تولید را در جهان داشت تا اینکه، در سال ۲۰۱۰، چین از این کشور سبقت گرفت. با این حال، آمریکا همچنان در تلاش برای پس گرفتن این موقعیت برتر است. آمریکا در حدود ۱۵.۹ درصد از تولید جهانی به ارزش حدود ۲.۵ تریلیون دلار سهیم است. تولیدات آمریکا شامل خودرو، محصولات شیمیایی، محصولات غذایی، تجهیزات نظامی و هواپیما است. ۳- ژاپن سهم از تولید جهانی: ۶.۵ درصد ژاپن در رتبه سوم قرار دارد و تقریبا ۶.۵ درصد از کل تولیدات صنعت تولید جهان را تامین می‌کند. تولید صنعت تولید این کشور در سال ۲۰۲۲، به بیش از ۸۰۰ میلیارد دلار رسید. صادرات ژاپن شامل وسایل نقلیه، قطعات رایانه، الکترونیک و مواد شیمیایی است. ۴- آلمان سهم از تولید جهانی: ۴.۸ درصد آلمان با تولید به ارزش حدود ۷۵۰ میلیارد دلار، در میان کشورهای تولیدکننده پیشرو در اروپا قرار دارد. این کشور که برای صادرات وسایل نقلیه موتوری، ماشین آلات برقی و فلزات تولیدی، شناخته شده، در حدود ۴.۸ درصد از تولید جهانی سهیم است. ۵- هند سهم از تولید جهانی: ۲.۹ درصد اگرچه ممکن است هند بیشتر برای بخش فناوری اطلاعات، نیروی کار یا مراکز خدمات مشتری شناخته شده باشد، این کشور نیز سهم عمده‌ای در بخش تولید دارد که معادل حدود ۲.۹ درصد از تولید جهانی را تشکیل می دهد. ارزش تولید این کشور تقریبا ۴۵۱ میلیارد دلار است. هند بیشتر برای محصولات کشاورزی، منسوجات، کالاهای مهندسی، محصولات چرمی و مواد شیمیایی شناخته شده است. ۶- کره جنوبی سهم از تولید جهانی: ۲.۷ درصد کره جنوبی در حدود ۲.۷۱ درصد از تولید جهانی سهیم است و ارزش تولید این کشور به حدود ۴۲۷ میلیارد دلار می‌رسد. صنعت تولید، تقریبا ۲۹ درصد از کل تولید ملی کره جنوبی را تشکیل می‌دهد. صادرات عمده کره جنوبی شامل محصولات فناوری، خودرو، مواد نفتی و ماشین آلات است. ۷- روسیه سهم از تولید جهانی: ۱.۸ درصد روسیه در رتبه هفتم این فهرست قرار داشته و در حدود ۱.۸۳ درصد تولید جهانی به ارزش ۲۸۸ میلیارد دلار مشارکت دارد. روسیه در درجه اول محصولات انرژی (نفت و گاز)، تجهیزات نظامی، فناوری هوافضا، خودرو، مواد شیمیایی، ماشین آلات سنگین و کالاهای کشاورزی تولید می‌کند. ۷- ایتالیا سهم از تولید جهانی: ۱.۸ درصد ایتالیا در فهرست کشورهای تولید کننده برتر، رتبه هشتم را دارد و ساختار اقتصادی آن، به شدت به تولید و صنعتی شدن متکی است. ارزش تولید صنعت تولید ایتالیا تقریبا ۲۸۴ میلیارد دلار است و صادرات اولیه این کشور شامل محصولات فلزی، پوشاک و کفش، وسایل نقلیه و مواد شیمیایی است. ۸- مکزیک سهم از تولید جهانی: ۱.۷ درصد مکزیک، در حدود ۱.۷ درصد از تولید جهانی به ارزش ۲۶۶ میلیارد دلار سهیم است. صادرات مکزیک، سوخت‌های معدنی، روان‌کننده‌ها، مواد غذایی، تجهیزات حمل و نقل و ماشین آلات است. ۹- فرانسه سهم از تولید جهانی: ۱.۶ درصد بخش تولید فرانسه در ۱.۶۵ درصد از کل تولید جهانی به ارزش تقریبا ۲۵۹ میلیارد دلار، سهیم است. صادرات اصلی فرانسه شامل محصولات کشاورزی، ماشین آلات، هواپیما و محصولات هیدروکربنی است. ۱۰- بریتانیا بریتانیا یک کشور مستقل شامل انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی است که حدود ۱.۶۵ درصد از تولید جهانی به ارزش کل تولیدی ۲۵۹ میلیارد دلاری را به خود اختصاص می‌دهد. صادرات عمده بریتانیا شامل مواد شیمیایی، کالاهای تولیدی و محصولات غذایی است.

۲ - هماهنگ سازی در نظام تامین مالی: یکی از معضلات اقتصاد ایران این است که منابع مالی موجود برای توسعه و سرمایه گذاری با یکدیگر تجمیع و هماهنگ نمی شود. نظام بانکی، بازار سرمایه، منابع دولت و شرکت های دولتی، آورده بخش خصوصی و سرمایه خارجی به عنوان منابع اصلی تامین مالی سرمایه گذاری در اقتصاد ایران، در یک جا و یک برنامه مشخص با یکدیگر هماهنگ نمی شوند و در نتیجه بخشی از منابع موجود اسیر سرمایه گذاری های نامولد شده و یا در پروژه های از پیش شکست خورده به در می روند. قانون برنامه هفتم توسعه در بند الف ماده ۳ با اشاره به تجهیز منابع عنوان شده که در راستای تقویت تأمین منابع مالی تولید؛ وزارت امور اقتصادی و دارایی را مکلف کرده است که‌ با همکاری سازمان برنامه و بودجه‏، بانک مرکزی و سایر دستگاه‌های اجرایی تا پایان ‌هر سال، برنامه تأمین مالی رشد اقتصادی هدف در سال بعد، ازجمله میزان منابع مالی مورد نیاز و نحوه تأمین آن را به تصویب هیئت وزیران برساند و گزارش آن را هر سه ‌ماه یک‌بار به مجلس شورای اسلامی ارائه کند. اگر همین بند از قانون برنامه جدی اجرایی شود می توان امید داشت منابع مالی موجود در اقتصاد ایران بهره ور و هماهنگ با یکدیگر در مسیر توسعه حرکت کند. در هر حال آن چه می تواند اقتصاد کشور را از مسیر رکود فعلی به مسیر رشد مستمر برساند، علاوه بر الزامات خارجی و تلاش های لازم برای گذر از تحریم ها، الزامات داخلی به ویژه در همکاری با شرکای اقتصادی و سیاسی و تجمیع منابع مالی پراکنده در اقتصاد ایران است. طی کردن این مسیر، ضرورت اصلی اقتصاد ایران در سال های پیش رو است و باید آن را جدی گرفت و در این مسیر اهتمام ویژه داشت.

سرمایه کجاست؟ سرمایه کجاست؟ آن چه می تواند اقتصاد کشور را از مسیر رکود فعلی به مسیر رشد مستمر برساند، علاوه بر الزامات خارجی و تلاش های لازم برای گذر از تحریم ها، الزامات داخلی به ویژه در همکاری با شرکای اقتصادی و سیاسی و تجمیع منابع مالی پراکنده در اقتصاد ایران است. به گزارش ایسنا، مهدی حسن زاده در سرمقاله روزنامه خراسان نوشت: تکرار مکررات نمی کنیم که سرمایه گذاری چرا مهم است و چرا در شعار امسال محوریت دارد. همه می دانیم که رشد اقتصادی دهه ۹۰ که در مجموع نزدیک به صفر بود چه تبعاتی داشت و عملا موجب شد رشد سرمایه ثابت (مجموع ماشین آلات و ساختمان ها و عوامل فیزیکی موثر بر تولید کالا و خدمات) در اقتصاد ایران متوقف شود و حتی در برهه ای استهلاک سرمایه ثابت موجود از سرمایه گذاری های جدید بیشتر شود. اگرچه این روند در سال های ابتدایی دهه ۱۴۰۰ تاحدی تغییر کرد اما مسئله اساسی رشد اقتصادی در ایران طی سال های اخیر این است که در بخش های مختلف، سرمایه گذاری جدید و مولد به اندازه ای که رشد اقتصادی مستمر و بالایی را رقم بزند، صورت نگرفته است. مثال کاملا ملموس این موضوع را در حوزه انرژی و برق و گاز می بینیم. نیروگاه های فرسوده ای که با حداقل راندمان کفاف روند صعودی مصرف برق را نمی دهد و موجب شده تا خاموشی برق و تبعات آن در بخش صنعت موجب افت رشد اقتصادی شود. بخشی از این خاموشی در پاییز و زمستان را نیز باید ناشی از کمبود گاز دانست. آن هم در شرایطی که فشار میدان گازی پارس جنوبی در حال افت است و اگرچه اخیرا قراردادی با شرکت های داخلی برای فشارافزایی این میدان بسته شده است اما تاخیر در عقد چنین قراردادی و اقدامات اجرایی لازم برای فشارافزایی پارس جنوبی و توسعه سایر میادین گازی ریشه در تنگناهای مالی سال های اخیر داشته است. به طور خاص حجم قابل توجهی از اقدامات ضروری در حوزه بهینه سازی مصرف انرژی معطل سرمایه گذاری است. از توسعه میادین نفتی و گازی و فشارافزایی در میادین قدیمی تا به‌سازی نیروگاه های موجود و ساخت نیروگاه های جدید به ویژه در حوزه انرژی های نو، ساخت تجهیزات برقی و الکتریکی کم مصرف، لوازم خانگی دارای مصرف بهینه، جایگزینی بخاری های فرسوده گازسوز فعلی با بخاری های استاندارد و کم مصرف، جایگزینی خودروهای پرمصرف فعلی با خودروهای کم مصرف، افزایش سهم حمل و نقل ریلی به جای جاده ای در شبکه حمل و نقال بار و مسافر، نوسازی ناوگان فرسوده حمل بار در کشور، توسعه خطوط مترو در کلان شهرها و سایر الزامات مربوط به توسعه حمل و نقل عمومی، همگی مصادیق اصلی بخش های نیازمند سرمایه گذاری در اقتصاد ایران است که به طور خاص پاسخی به معضل مهم ناترازی انرژی نیز هست. در چنین شرایطی اگر معطل افزایش منابع مالی و گشایش های بیرونی باشیم اتفاق جدید رقم نخواهد خورد اما می توان از ۲ منظر گشایش هایی در تامین منابع مالی برای سرمایه گذاری جدید در اقتصاد ایران ایجاد کرد. ۱ - تقویت روابط اقتصادی با شرکای اصلی به ویژه چین: این که چرا تاکنون به اندازه ای که انتظار می رفته است نتوانسته ایم از ظرفیت روابط اقتصادی با چین برای تقویت سرمایه گذاری استفاده کنیم بحث مبسوطی است که باید در فرصتی مناسب به آن پرداخت اما بسیاری از افرادی که در حوزه چین شناخت دقیق و میدانی داشته اند معتقدند در بسیاری از موارد اشتباهات خود ما، مانع سرمایه گذاری چین در اقتصاد ما بوده است. به طور مشخص رقابت منفی داخلی ها و لیست های بلندبالا و بدون اولویت بندی برای سرمایه گذاری چینی ها در ایران موجب شده است تا چینی ها سرمایه گذاری در اقتصاد ایران را در اولویت خود ندانند در حالی که اگر به منافع مشترک دو کشور برای سرمایه گذاری توجه شود می توان در بسیاری از پروژه های حمل و نقل و بهینه سازی مصرف انرژی و به ویژه توسعه نیروگاه های تجدید پذیر منافع مشترکی را تعریف کرد و سراغ جذب سرمایه از چین رفت.

🎥 کجا موهاتو واکردی کجا بستی رو یادم هست... ▪️#غزه_مظلوم

تقدیم به دانشجویان بزرگوار در دانشگاه فرهنگیان