وقتی فکر میکنم که اون دروغ میگفت که داشته و من واقعی داشتمش...

و هر از چند گاهی دوستدارم راجع بهش غصه بخورم...

امیدوارم فقط یه روز، وقتی از خواب بیدار میشم بگم دیدین بدون اونم شد؟...

من به خودم بدهکارم و تمام این مدت، تنها کسی که نمیتونم سرمو جلوش بلند کنم خودمم...

اون دعا میکرد... من دیدمش... و متاسفانه زندگی کاری کرده که من شرایطو براش سخت کنم...

پس امیدوارم هیچوقت یکی مثل من پیدا نشه...

نمیخوام باور کنم... نمیدونم حتی میخوام من باشم با نمیخوام باشم... من در بی حس ترین حالت ممکنم نسبت به این قضیه و نمیدونم چی میخوام... مهم نیست چند بار سکه رو هوا کنم، چشمامو ببندم و بگم دوست داری کدوم ور بیفته؟... همیشه دوستدارم اصلا نیفته...

من وقتشو ندارم...

من ایگنورش میکنم تا ابد... تا وقتی که سکه ی بعدیو که انداختم بگم لطفا لطفا این یکی روش بیاد...

اگه قراره به فنا برم میرم و اگه قرار باشه نه، خب این اتفاق نمیفته...

معرفی میکنم رونووا کسی که همه رو میکشه😂