تولدت مبارک ودیانیتسا...

من با ودیانیتسا صمیمی نیستم و نمیتونم بگم درست میشناسمش ولی اون واقعا عالیه... گول ظاهر مظلومشو واقعا نباید خورد، خوب بلده تیکه های آتیشی ای بندازه که نتونی حتی کوچکترین جوابی بهش بدی... اون آدما رو سریع میشناسه، فالگیر خوبیم هست(وسنا و من دوتایی رومون جواب داد و موافقیم😂)... و دختریه که هممون میدونیم بدون اون یه چیزی تو زندگیمون کم داریم... همه قبولش داریم... و برای من... ازش ممنونم... اولین باری که دیدمش هوامو داشت... مثل بقیه نبود... و به اندازه ی اسکرک دوستش دارم... هرچی اون گفت چشم بسته قبوله... خلاصه که تولدت مخفیانه مبارک... موفق باشی روانشناس موفق آینده...

دوستدارم راجع به سندرونه ام بنویسم...

نظرم عوض شد... پیچیده تر از اونیه که بخوام راجع بهش بنویسم...

فقط هرجایی دیدین من عصبانی تر از اونیم که باید و دارم فقط با یه نفر دعوا میکنم بدونین اون سندرونه اس...

فاصله بگیر، فاصله بگیر، فاصله بگیر...

جدا کن خودتو، جدا کن خودتو، جدا کن خودتو...

زندگی من هرموقع به نفع من کار میکنه بعدش ازم عوارضی میگیره...

فایتینگ

حقیقتا اینکه هیچکس منو یادش نمیاد ولی من همشونو یادم میاد بیشتر از هرچیزی حس واندرر بودن بهم میده...

نمیدونم بابتش خوشحال باشم یا ناراحت... انگار من گذشته وجود نداره و خلائه...