19:19

واقعی تحت تاثیر قرار گرفتم... اون واقعا خاصه، فکر نکنم کسی مثلشو پیدا کنم...

انگار مشکلاتمو اینجا بیان کنم حل میشن، خیلی برام جالبه...

مهم نیست، کل گذشته ی من تویی...

بعضی از انسانهام توی کابوس زندگی میکنن...

که اغلبشون راه منحصر به فرد خودشونو برای فرار از کابوس ها پیدا میکنن...

شروع کننده هم او بود کسی که پایان داد هم او بود و این وسط من؟ چیزی جز بازیچه نبودم.

اگر روزی از من بپرسند: «اگر می‌تونستی به گذشته برگردی، کدوم زمان را انتخاب می‌کردی؟» بی‌تردید می‌گم : یک یا دو سالگی… دقیقا همان روزهایی که چیزی از دنیا و آدم‌هایش نمی‌فهمیدم؛ کاش می‌شد دوباره به همان روزها برگشت؛ به زمانی که کوچک بودم و دنیا، با تمام پیچیدگی‌هایش، برایم فقط یک آغوش امن بود. آغوش مادر ...

از انسان های کوته فکر متنفرم ازم دور شید،دور شید،دور شید

برا هر چیزی که میخواستی دیر شده...

ثابت کن... اگه میتونی ثابتش کن...