میدونین، اینکه تو چشمای یکی که خیلی براتون عزیز بوده نگاه کنین و حتی نشناسینش یه لول دیگه ای از درده... و وقتیم که میفهمین خودشه، خوشحال نشین و براتون مهم نباشه از اونم حتی بدتره...

معلومه که معنی اون لبخندو فهمیدم...

سندرونه ام زیاد از این لبخندا میبینه...

وقتی پیششم، متوجه میشم، لبخندا، نگاه ها...

حالا من و او از این نظر شبیهیم...

من برگشتم روی کوه یخی خودم...

اگه واندرر در نظر گرفته بشم الان کاملا رو مود خوبیم ولی به عنوان بالدیر... نه واندرر...