یه روزی همه ی زخمهای زندگی خوب میشه.
اما بعضی حرفا هیچوقت فراموش نمیشه.
نه که چون حرفه تلخه، نه .
چون کسی بهت میگه که انتظارشو نداشتی.
رفتار بعضی از آدما هیچوقت از ذهنت پاک نمیشه.
شاید اون رفتار از نظر خیلیا بد نباشه اما فقط خودِ تویی که میفهمی چقدر به خاطر رفتارش داغون شدی.
بعضی وقتا باید سکوت کنی و فقط به خاطر خودت پیگیر چیزی نشی
اما هیچوقتم یادت نمیره که چی بهت گذشت تا " گذشت "
میخوام بگم دقیقا همون موقع ک بعد نیم ساعت میای میبینی پیام نداده،حتی اگه ازش دلخور باشی بازم نمیتونی طاقت بیاری و پیام
میدی،دقیقا همونجا!
شما هم هرچی بیشتر میگذره، بیشتر به این نتیجه میرسید که دیگه حوصله ندارید خودتونو واسه آدما توضیح بدین و خیلی سخته که با آدمای جدید آشنا بشید؟!
همه چیز اشتباهه، اعتماد میکنی اشتباه کردی، احساساتتو نشون میدی اشتباه کردی، ارزش بدی به کسی اشتباه کردی؛ بهترین کار اینه که یه خط قرمز بکشی دورت و حتی نذاری خودتم واردش شی وگرنه ضربه میخوری.
از عجیب بودن زندگی فقط همینو بگم
که یهو به خودت میایی و میبینی مدت هاست از آدمایی بی خبری که یه زمانی تحمل نیم ساعت بی خبر بودن ازشون رو نداشتی ...
بچه که بوديم
چون چيزی نميفهميديم ساكت بوديم
الان چون همه چيزو ميفهميم ساكتيم(:
اگه میدونستی یه وقتایی پشت اون گوشی یه نفر چقد داره تلاش میکنه واسه اینکه حالشو خوب نشون بده واسه اینکه هربار نوتیفتو دید دستو پاشو گم نکنه و طبیعی رفتار کنه یا اینکه وقتی میخواد باهات حرف بزنه دونه دونه اشکاش رو اون صفحه نیافته شاید میتونستی یکم بفهمی از دردی که مثل خوره میفته به جونتو دست از سرت برنمیداره.
بعضی وقتا دلم میخواد صبح که بیدار میشم گوشیم پر از نوتیفیکیشنِ آدمایی که دوسشون دارم باشه ولی هیچ خبری نیست.
شايد نرمال به نظر برسم بگم و بخندم اما عميقا دلم ميخواد همه اكانتامو پاک كنم و جمع كنم برم يه جاى دور كه بعدش همه بپرسن راستى فلانى كجا غيب شد.
_و یه روز این کارو انجام میدم:)