وقتی کسی باهات بحث میکنه، حرف میزنه و دلخوری هاشو بیان میکنه یعنی واسش مهمی و نمیخواد راحت از دست بدت...وگرنه دایورت کردن خیلی راحته
وقتی یه نفر گریه میکنه
هی ازش نپرسید چیشده ...
اون اگه میتونست حرف بزنه هیچوقت گریه نمیکرد ... !
قدر اونایی رو که بخاطرتون صبر میکنن رو بدونین. اونایی که برای دیدنتون، برای حرف زدن باهاتون و برای داشتنتون، تلاش میکنن.
باور کنید خیلی کم پیش میاد کسی شمارو با همه نقص هاتون بپذیره و دوست داشته باشه، کم پیش میاد کسی نبودن شمارو به بودن یکی دیگه ترجیح بده، کم پیش میاد کسی اونقدر دوستون داشته باشه، که هر لحظه زندگیش نگرانتون باشه و شمارو با هیچ چیز عوض نکنه.
هیچوقت آدمی که به شما میگه «حالم خوب نیست» رو به حال خودش رها نکنین، آدم به هرکسی نمیگه حالم بده...
نیاز داشتم زندگی یه دکمه سیو داشت که وقتی با کسایی هستی که دوسشون داری، خیلی خوشحالی و داری لذت میبری اونو بزنی بعد هر وقت دلت تنگ شد؛ بری تو تنظیمات و دوباره اون لحظه رو روشن کنی! هر روز، هر ساعت، هر ثانیه با یه کلیک میپریدی تو اون لحظه..
همین که وقتی یه اتفاق خوب میافته برات و یکی رو داشته باشی که بهش زنگ بزنی و با ذوق واسش تعریف کنی یعنی یک انسان خوشبختی.
دوست داشتن به هر روز پیام دادن، کادوخریدن و هر روز بیرون رفتن نیست، دوست داشتن حتی به گفتن دوست دارم هم نیست.
هر وقت تونستی به یکی اعتماد داشته باشی و به حرف و عقایدش احترام بذاری و درکش کنی و مخصوصا در سختی ها و غم ها کنارش باشی و تنهاش نذاری، وقتی همه بهش پشت کردن شونه ی تو امن ترین تکیه گاهش باشه و وقتی ی اشتباهی رو انجام داد اولین نفر بتونه اون موضوع رو به تو بگه؛ اون وقت میتونی ادعا کنی دوستش داری!
تو یک وضعیتیم که حوصله هیچکسو ندارم و همه رو از خودم میرونم، دیگه اهمیتی نداره برام که چه حرفیو نزنم که کسی ناراحت نشه، اونی که بخواد بره میره، دیگه از خودم نمیزنم که بخوام کسی بیشتر بهش برسه!