ولی اونی که تظاهر به اهمیت ندادن میکنه بیشتر از هرچیزی اهمیت میده .

تو یک وضعیتیم که حوصله هیچکسو ندارم و همه رو از خودم میرونم، دیگه اهمیتی نداره برام که چه حرفیو نزنم که کسی ناراحت نشه، اونی که بخواد بره میره، دیگه از خودم نمیزنم که بخوام کسی بیشتر بهش برسه!

راستشو بخوای واقعا حالم خوب نیست؛

هیچکس نمیتونه بفهمه، چه عذابی رو تحمل میکنم تا یه ذره آروم به نظر برسم

ميگم خودمو گم كردم؛ كسی باور نميكنه، مثل همیشه ک درک نمیکنن، ميگن چی ميگی بابا مردم هزارتا مشكل دارن، تو خودتو گم كردی؟ اوايل شنیدن و تحمل اینا سخت بود اما بعد بجای حل مشکل امید انگیزه مثل همیشه عادت کردم. عادت كردم که دیگه گم بمونم و سردرگم توی این دنیا و آدما عادت کردم به بی انگیزه بودن و حال بدی و همینطور نشستم به تماشای خودم درحالِ آب شدن.

برای من همه چیز فرق داشت، من منتظره کسی نبودم چون کسی‌ که قرار بود حال منو خوب کنه همینجا کناره من نشسته بود. اون خودم بود.

-

Benim kekim : کاپ کیک من

اینجا فضای مجازیه و تو هیچ ایده ای نداری که کسی که داره باهات چت میکنه و میگه «خوبم» دقیقا داره چه چیزی رو تحمل میکنه! یا کسی که هر روز حالتو میپرسه، استوریاتو میبینه و یا استوری میزاره واقعا خودش رو چه مودیه! شاید خیلی خوشحال و اوکی بنظر میرسه ولی داره با چیزای عجیب و غریبی تو دنیای واقعی سرو کله میزنه.. یا نمیدونی کسی که یه مدت غیبش میزنه و نیست واقعا حالش چطوره و تو دنیای واقعی داره بهش چی میگذره. پس اگه نمیتونی تو حرف زدنت مهربون باشی. اگه نمیتونی اهمیت بدی. اگه نمیتونی درک کنی. اگه نمیتونی حال کسیو خوب کنی. لطفا قضاوت هم نکن! چون آدم‌ها تو فضای مجازی فقط همون چیزی رو بهت نشون میدن که خودشون انتخاب میکنن پس لطفا جوری وانمود نکن که انگار همه‌ی داستانشونو میدونی!