هیشکی دروغ نمیگه...

پر از حس عصبانیت و نفرتم از چی و از کی نمیدونم ولی حتی نمیتونم خالی کنم خودمو حتی کسی هم ندارم بشینم جلوش بگم حرفامو حتی تایپ کردن واسه خودم هم آرومم نمیکنه چقد همه چی اوکیه تو زندگیم!

Oh, I forgot Its my fault again؛

‏نمیدونم چرا احساس تنهایی بیخ تا بیخِ گلومه‌‌.

من از این شَخصی که هستم بیشتراز هرکسی بَدم میاد. بی تفاوته براش هیچکَس و هیچ چیز مهم نیست! حوصله نداره، حرف نمیزنه، تو خودشه، هیچ شخص جدیدی راه نمیده تو زندگی. ولی من یه آدم پرانرژی شیطونی بودم ک زندگی روالی داشت, دلم برایِ خود قدیمم تنگ شده، شاید این بزرگ شدنه کاش اینطور نمیموندم... .

اگه توام همونی هستی که توی راه موقع بستن کفشت کسی برات صبر نمی کنه، توی جمع حرف می زنی و یهو وسطش می بینی همه به حرف زدن باهم مشغول شدن و کسی حواسش به تو نیست، اگه بچه ی محبوب خانواده نیستی، تاحالا برات اسپند دود نشده، دوست صمیمیِ دوست صمیمیت نیستی، استوریاتو به جز چندتا از رفیقات کسی ریپلای نمی زنه، شبا بدون شب بخیر می خوابی و صبحا بدون صب بخیر بلند می شی، اگه تاحالا بهت افتخار نکردن، اگه کسیو نداری بتونی راحت و بدون محدودیت حرفاتو بهش بزنی، خواباتو تعریف کنی و از افکار عجیبت بهش بگی، اگه کسیو نداری بی مناسبت بهت کادو بده، اگه موقع حال بدیات کسی نمی فهمه، موقع هایی که غیب می شی هیچ کس سراغتو نمی گیره، اگه سگ روت کراش نداره و حس می کنی مثل یک روح، نامرئی ای و وجود خارجی نداری، بیا بغلم. تو تنها نیستی. -دیاکو.

Sorry my purple heart🙂💜

I need somebody to heal, somebody to know؛

• 私の素敵な 🧜🏻‍♀ دوست داشتنیِ من •