شاید باورتون نشه من از خودم توقع دارم ظاهر زیبایی داشته باشم، همه کتاب هارو خونده باشم، همه اهنگارو گوش کرده باشم، با استعداد و باهوش باشم، روابط اجتماعی بالایی داشته باشم، کار کنم ورزش کنم و با دوستام وقت بگذرونم، دوست دارم برای اهدافم تلاش کنم و زندگی کنم ولی بعضی وقتا حتی نمی تونم از تختم بیام بیرون.

مغز من در بهار: مهم نیست در چه مکان و زمان و حال روحی قرار داریم، ما تحت هر شرایطی باید بخوابیم، ما فقط می خوابیم، چیزی جز خواب وجود نداره، درود بر خواب، زنده باد خواب، فقط خواب، خواب، خواب، خواب.

یه جایی خوندم نوشته بود: “به چشم همه دختر قوی و محکمی بودم، به جز اون. اون از منی که همه قوی دیده بودنش یه دختر بچه ی لوس داشت، یکی که همه غم و بی حوصلگیاش، غر زدناش، کوچکترین ذوق کردناش، شادیاش، ترساشو همه می برد پیش اونُ مثل یه راز بهش می گفت حالا که اون ازم دور شده و مجبورم جلوی اونم خودم رو قوی و شجاع نشون بدم، به کی پناه ببرم؟” خیلی فکت و قشنگ بود.

‏کافه های نرفته، کتاب های نخوانده، فیلم های ندیده، آهنگ های گوش نداده، حرف های نزده؛ ما پر از کارهای نکرده‌‌ایم.

من متنفرم. از خودم. از هر چیزی که تو مغزمه. از دنیام. از خوبم گفتنام. از بازیگریم. من از هر چیزی که راجب خودمه متنفرم.

کاری که یک نوتیف از طرف تو باهام می کنه:

You know what’s different about you? you still make me smile, after all those cries.

𝒟𝒶𝓇𝓀 𝓂ℴℴ𝒹 🀥 ︎ִֶָ─𝕳𝐞𝐫𝐞 𝖄𝐨𝐮 𝕮𝐚𝐧 𝕱𝐢𝐧𝐝 𝕰𝐯𝐞𝐫𝐲𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝖄𝐨𝐮 𝖂𝐚𝐧𝐭, 𝘷𝘪𝘥𝘦𝘰 𝘱𝘪𝘤𝘵𝘶𝘳𝘦 𝘵𝘦𝘹𝘵 𝘮𝘶𝘴𝘪𝘤 𝘴𝘵𝘪𝘤𝘬𝘦𝘳 𝘢𝘯𝘥... 𝟎𝟎:𝟎𝟎🕯𖥔 ࣪ ˖ 𝐃𝐀𝐑𝐊 𝐌𝐎𝐎𝐃 https://t.me/hayolazirtakht تل خیلی کمیم حیفه بیاید

Must be out of your mind, do you know who I am? Man you're killin' my vibe, do you know who I am?

رفتی دیگه سر نزدی انگار یادت مارو رفته باشه ما اما هنوزم از یادت کم نکردیم.

+الان پیششم داریم دعوا میکنیمو کاملا حق بااونه چیکار کنم؟ -بزن زیر گریه و مظلوم نمایی کن.

بی ارزش ترین و کوچیک ترین کلمه ها جوری وارد پوست و استخونم میشن و توی اتاق تاریک سرم میپیچن که دیگه بحث لذت بردن نیست من برای عذاب نکشیدن متداوم نیاز دارم بتونم مغزمو خاموش کنم.