انسان است دیگر،وقتی کسی را از دست میدهد تازه یادش می افتد دلتنگ او شود.

You are the only reason I draw hearts on my paper. 19:11

کاش حسی ک من به اطرافیانم دارم متقابل بود

تاحالا بغض کردي بخاطر حرفایي ك نمیدوني چین ولي نمیتوني به زبون بیاریشون؟

چیزی در خودم احساس نمیکنم، چیزی هم برای گفتن ندارم یعنی به قدری ناتوان شده ام که نمی توانم توصیفی برای این حال داشته باشم. شاید هم میتوانم. نمیدانم... این روز ها من حتی نمیدانم چه کسی هستم، چه احساسی دارم، چه کار باید کنم. یعنی به قدری روانم درد میکند که دلم میخواهد سرم را از تنم جدا کنم تا خودش فکری به حال خودش و افکارش بکند. چرا که من نمیتوانم... نمی‌توانم در تاریکی اتاق های مغزم تنها بمانم، اینجا همه چیز سیاه است، کسی هم نیست. خودم را هم در میان افکارم پیدا نمیکنم. خودم؟... خودم کجاست ؟

در حسرت اینم که یکی از جمعه‌های زندگیم قشنگ باشه حداقل!

در غلغله ی جمعی و تنها شده ای باز.... - فاضل نظری

Mon avocat: آواکادویِ من

‏چرا سعی میکنید بعد از اشتباهتون جوری طبیعی رفتار کنید که انگار چیزی نشده؟ چرا به جای عذرخواهی با "تو بد برداشت کردی و من قصد بدی نداشتم" اوضاع ‌رو بدترش میکنید؟

این آدما هیچی، از دست خودم کجا فرار کنم؟

من فقط میخام خیلی طولانی مدت بخابم. من فقط میخام خیلی طولانی مدت بخابم. من فقط میخام خیلی طولانی مدت بخابم.

من علاقه زیادی به حرف زدن با آدمها ندارم و البته ممکنه دلایلم برایتون قانع کننده نباشه، اما اونها میتونن با یه کلمه وضع روحی ام رو به هم بریزن، اون دسته‌ی معدودی هم که تشنه حرف زدن با اونها هستم یا ترکم کردن یا حرفم رو نمیشنون. 1:22