از لحاظ روحی نیاز دارم جوری بغلم کنی تمام اون روزایی که نداشتمت یادم بره
هرچی بیشتر میگذره بیشتر دلم میخواد ساکت باشم و در مورد هیچی با هیچکس حرف نزنم
مدام در حال گریزیم؛از رویا به حقیقت،از حقیقت،به رویا از امروز به فردا و از فردا به دیروز.
دوستت دارم؛
میان تمام غم هایم
میان تمام اشک هایم
میان تمام آشوب ها
میان این دوری من و تو
میان این نبودنت
دوستت دارم.
حقیقتا نمیدانم از یک جایی به بعد چگونه کلمات را بازی دهم که در جای خودشان قرار بگیرند، تا شاید حتی یک لحظه هم که شده بتوانند حالم را به خوبی توصیف کنند و اما حالا دیگر احساس میکنم که، هیچ زمان کلمات قادر نخواهند بود حال حاضرِ مرا توصیف کنند و در آخر باید بگویم که دیگر قصدی برای احمقانه نشان دادن شان ندارم چرا که من به اندازه ی یک عُمر غمگینم.
باور کن، هیچ کجای زندگی من اثری از حالِ خوب و خنده های بی پایان نیست.
اگر هم میبینی مرا، که پر از هیچ شده ام چون دیگر توان مقابله ندارم و اگر نه اینجا هیچ چیز به خوبی که خیال میکنی نیست.
همه چیز زجر آور است.
همه چیز...