تو برای من دقیقا مثل یه آغوش وسط کلی غم و مشکلی.
همونقدر قشنگ، همونقدر پر از آرامش.
تو قابلیت اینو داری که از پشت گوشی لبخند به لبم بیاری و حتی بغل کردن مجازیت از همهء بغل هایی که تو دنیا وجود داره قشنگ تر باشه. و وقتی که باهم بیرونیم و دستاتو میگیرم احساس امنیت کنم و از حس قشنگ بودن قدم زدن باهات لذت ببرم.
درونگرایی اینجوریه که یه گوشه نشستی داری از نگاه کردن به بقیه لذت میبری بعد یه نفر پیدا میشه با جملاتی مثل چرا انقدر ساکتی؟ ناراحتی چیزی نمیگی؟ روانت رو بهم میریزه!
زندگی کوتاه تر از اونه که:
لباسی رو که دوست داری نپوشی، آهنگی رو که دوست داری گوش ندی، فیلمی که خوشت میاد رو نبینی چون از نظر یه عده مسخرس. انرژی خودت رو با فکر کردن به حرفای سمی بعضیها تلف کنی. روابطی رو که فقط بهت اسیب میزنن ادامه بدی. کاری رو که دوست داری انجام ندی چون بقیه درکش نمیکنن. وقتت رو برای ادمایی که ارزشت رو نمیدونن هدر بدی. از هدفهات دست بکشی چون بقیه توانایی درکش رو ندارن. احساسات رو ابراز نکنی و دائم اونهارو مخفی کنی. با خودت مهربون نباشی و همش بابت اشتاباهات خودت رو سرزنش کنی. جوری که خودت دوست داری زندگی کن.
به من بگو کجای این دنیای تاریک خودت و خودم را گم کرده ای که هر چه گشته ام نه تو را پیدا کرده ام و نه خودم را.
هدایت شده از I LOVE YOU..!
Dedicated to → @haiolayyan2
I hope you like it.. =)
ɪ ʟᴏᴠᴇ ʏᴏᴜ