گاهی مرز بین خاطرات خوب و بد از یه تار مو هم کمتره، زمان می گذره و به جایی می رسی که خاطره ای که قبلا باعث لبخندت می شد یهو وسط خنده ات از راه می رسه و محوش می کنه.

به کسی دل بده که تو شلوغیا، وقتایی که دورش شلوغه و سرش خلوت نیست به یادت باشه و بهت زنگ بزنه وگرنه همه ادما ۱۲ به بعد تنها میشن و سرشون خلوته به کسی دل بده که وقتی جایی حضور نداری و ازت بد گفتن بخاطرت در بیوفته به کسی دل بده که رو لبت خنده میاره نه رو چشات اشک به کسی دل بده که تایمشو خالی میکنه تا با تو بگذرونه نه کسی که همیشه میگه سرم شلوغه و کار دارم به کسی دل بده که وقتی تو یه جمعی میری و دهن باز میکنه سرتو بلند کنی!

آدمایه‌مشت‌موجودترسناکن‌که‌ هیچکدومشون‌بهم‌کمک‌نمیکنن"

مدتی ست عمیق در ناحیه سرم‌ درد احساس میکنم،شاید کسی رویاهایمان را کشته است.

احمقانه نیس؟ اینکه تو میای با تموم وجودت واسه یه ادم وقت میذاری. خودت داری تو لجن عرق میشی اما میخوای اونو نجات بدی. هر چیزی که خودت نیاز داریو واسه اون فراهم میکنی. اما تهش؟ تهش اینه که هیچی جز یه حس تنفر از خودت باقی نمیمونه.

یه عصبانیت شدیدو تو وجودم احساس میکنم یه حجم از عصبانیت که دلم میخواد یکیو تیکه تیکه کنم. من میتونم صدای ضربات چاقویی که تو قلبش فرو میکنمو بشنوم. میتونم صدای پاره شدن رگاش و خونی که فوران میزنرو بشنوم. نباید اینطوری باشه، این فکرا باید از مغز من بیاد بیرون. من یه ترسوئم،یه ترسو که میتونه فقط به این موضوع فکر کنه، همین‌. در همین حد. این فکرا باید از مغز من بیان بیرون. پس چرا هرچقدر مشت میزنم آروم نمیشم؟ چرا؟

تو همیشه منو داری. 1:29

ولی زندگی من همه اش یک فصل و یک حالت داشته مثل این است که در یک منطقه ی سردسیر و در تاریکی جاودانی گذشته است، در صورتی که میان تنم همیشه یک شعله میسوزد و مرا مثل شمع آب میکند. _صادق هدایت.

بله دوستان.

خواب؟ ن مرسی ممنون.

خسته... 2:01

دلم قرار تو روز بارونی میخواد؛ هوا ابری و نیمه تاریک باشه، برید دور بزنید، قهوه بگیرید، نم‌نم بارون بزنه رو شیشه‌ی ماشین، وقتی میرسونتت دلت نیاد پیاده شی، هی برگردی سمتش بغلش کنی ماچش کنی.