ببین، سراغِ مرا هیچکس نمی‌گیرد! مگر که نیمه شبی، غصه ای، غمی، چیزی...

اصلاً نگران نباشید اگه قرار بودی چیزی درست بشه تا حالا شده بود.

دلم میخواد یسری از خاطرات خوبم رو با یسری از آدما بخاطر بیارم، ولی میدونید مشکل کجاس؟ اینجاست که هرچی اون خاطرات رو بخاطر میارم بیشتر ازشون متنفر میشم.

بعضی آهنگارو باید دوتایی گوش کنیم اصن بدونه تو نمیشه.

همه چیزِ این آدمها آزارم میدهد، وجودشان و هرچیزی که به آنها مربوط است باعث میشود بهم بریزم و احساس انزجار تمامِ وجودم را در بر بگیرد، گویی قسم خورده اند تا علتِ عذابم شوند،تک تکِ سلول هایم را مملو از نفرتی تمام نشدنی کنند و در آخر لحظاتی برایم ثبت کنند که هرگز برایم به پایان نمی‌رسد و میدانی، حقیقتا همین ها است که سبب می‌شود تا از درون تبدیل به تکه های کوچک و بزرگی از نفرتی تمام عیار شوم.

:)

سخته تَرکت ولی بتونم میرم، چون هیچ جایِ دنیا نیست عشق زورَکی..

私はあなたを愛していますが、 あなたは私を憎んでいます.

پرواز کرد با درداش....🦋

چرت و پرت؟ بله ممنون.

گریه؟ ن بابا اشک شوقِ🥢🌚 00:36