چقدر ادبِ بعضی آدمها قشنگه. امروز یه نفری داشت درباره اینکه چقدر دنیاش قشنگه و آدمهای خوب رو میبینه و اینا صحبت میکرد. دلم میخواست برم بهش بگم میدونی خودت چقدر خوبی؟! چون چشمات خوبی میبینه! عادت نکردی فقط نکات منفی آدم ها رو ببینی و این واقعا ارزشمنده. اینطوری ذهنت هم آرومه!

یجا خوندم نوشته بود: تو کدوم دادگاه دیدین بگن چون زشته می‌خوام جداشم؟! همه گیرشون اخلاقه! و چقدر قشنگ راست گفت!

در سرزمینی که در آن تفکیک جنسیتی از کودکی صورت گیرد ؛ دخترانش پسران را گرگ تصور میکنند و پسرانش دختران را طمعه ... پس عشق میمیرد و ارتباط نابود میگردد ، مردانش تنوع طلب میشنود و زنانش مرد ستیز !

‏یکی از غم انگیزه ترین جمله ها بی شک جمله ایه که هاروکی موراکامی تو رمانش نوشته: باید بپذیری که برخی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند!

انقدر بخاطر آدمایی که دوسشون داری عوض شدی که دیگه بایستی توی آیینه خودتو نمیشناسی:)))

جدا دهنم باز میمونه که این‌ همه بدی میکنید به همدیگه و حتی وجدان درد هم نمیگیرید‌ و شبا هم راحت خوابتون میبره!

کاش به راحتیِ گفتنِ "میگذره" میگذشت.

آخرش یه روز فقط کساییو تو زندگیم نگه میدارم که میتونن وسط گریه بخندوننم.

کاش وقتی براتون آهنگ میفرستیم بفهمید دقیقا کجاهاشو با شماییم:)

اندازه یک دنیا خستم

همیشه اتفاقات همون موقع‌ای پیش میان که توقعشون رو نداری.

-خسته نیستی؟ +از چی؟ -از این امید داشتن های الکی؟ +من مجبورم. به اختیار خودم بود خیلی وقت بود همه چیز رو خاک کرده بودم. -اجبار؟ از چی حرف می‌زنی؟ +از قلبم، من از این لعنتی تو قفسه سینم حرف میزنم وقتي هیچ جوره دست بردار نیست! نه از عاشقی کردن، نه از تپیدن!