قبول دارم که پول؛ قیافه و استایل طرف مقابل خیلی مهمه اما به نظرم تا جایی جوابگو هست و بعد از یه تایمی تکراری میشه. اگه از من میشنوید آدمی رو پیدا کنید ؛
توی هر زمینهای طبق سلیقتون برخورد کنه و توی هر مشکلی، پشتتون باشه، آدمی که بشه باهاش فیلم دید، غذای خیابونی خورد، کلی کتاب خوند، آدمی که بشه باهاش عکس گرفت،
بشه زیر بارون بدون چتر قدم زد.
بشه باهاش بلند بلند خندید، بغلش کرد و کلی مسخره بازی درآورد،
آدمی که بشه باهاش پیشرفت کرد،
آدمی که به جای بهونه آوردن و جا خالی کردن، بگه بیا باهم درستش میکنیم، درست نشد؟
فدای سرت باهم غصه میخوریم...
میدونم.
چقدر درک نشدی، چقدر نا امیدت کردن، چقدر تحمل کردی، چقدر زمان برد، چقدر اشک ریختی، چندبار بلند شدی و چقدر جنگیدی و چقدر همهچی سخت تر شد؛
ولی بازم ادامه بده. خسته نشو. هنوز مونده تا به جاهای خوبش برسی. تو لیاقتشو داری
بعضی وقتا هم دلت میخواد بری یقه بعضیا رو بگیری بگی لعنتی، نذار ناراحت بمونم، بیا از دلم دربیار، بیا تلاش کن که منو از دست ندی، ببین چقدر ناراحتم، بیا تلاش کن ناراحت نباشم دیگه، لطفا یه کاری بکن، من نمیخوام ازت ناراحت بمونم
باز خوش به حال اونایی که این روزا رو دوتایی تحمل میکنن، دلشون به بودن یکی خوشه که ته روز وقتی از همه چی بریدن بهش پناه ببرن، من حس میکنم دارم تنهایی مچاله میشم...
8.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
از یه فروشنده ی خیابونی
ذرت مکزیکی و باقالی و اینجور چیزا میخرم
و تمام خیابونای شهر رو قدم میزنم
بعدش میرم خونه یا هر جایی که بهش تعلق دارم، کفشامو در میارم و پاهامو ماساژ میدم
و بعد از این همه مدت یه دل سیر و آروم میخوابم...؛