بعدش با نیتروژن از نبود نشتی مطمئن میشدن( تمیزکاری خشک) محفظه های سوخت پر میشدن تو مرحله بعد millerwagen جدا و دور میشد دوباره از عمود بودن موشکل اطمینان حاصل میکردن و بعد جرقه شلیک از طریق سیستم کابل کشی موقت به موشک منتقل میشد بعد از اینکه توربوپمپ ۳۸۰۰ rpm( دور بر دقیقه یا محیط بر دقیقه) می‌چرخید و به فرمانده پرتاب اطمینان میداد که سالمه بعدش کلید رانش رو که میزدن کلا موشک ۷۰ ثانیه سوخت داشت

وقتی به محدوده ارتفاع و شیب میرسید حسگر ژیسکوپ ها به یه دستگاهی به نام PIGA وصل بودن تا در زمان نیاز فرمان خاموش کردن موتور رانش رو اجرا کنه بعدش هم که با کمک محاسبات اون کامپیوتر آنالوگش توی مسیر بالستیکش ادامه می‌داد تا فرود بیاد

از نظر جنگی به درد مناطق بر جمعیت مثل لندن میخورد چون ۱۱ تا ۱۷ کیلومتر خطا داشت( با این وجود خفن زمانه بوده هاا) و خیلی دیر به مرحله اجرایی رسید تقریبا پاییز سالی که جنگ جهانی دوم تموم شد (۱۹۴۴)

بعدا روسیه فرانسه و انگلیس به پروژه های توسعه اش علاقه نشون دادن با وجود اینکه موشک گرونی بود( تقریبا یک میلیون دلار با هزینه الان)

برنر فون براون یکی از مهندسان V2 بعدا وارد برنامه فضایی آمریکا شد این آقاهه به عنوان پدر علم موشکی شناخته میشع و طراح اصلی سترن وی که بعدا اپریشین آپولو و سفر انسان به ماه رو امکان پذیر کرد💕💕💕💕👅👅👅👅

Wernher von Braun

از طرح داخلی چیزی پیدا نکردم ببخشید

من از خواب اجازه‌ خواستم ولی اون گفت نه پس بره گمشه چون I'm in charge نکبتی🔥