«گاهی، دلتنگی‌ها چون غبارِ کهنگی بر آینه شفافِ روح می‌نشینند و تصویرِ حقیقیِ خویش را پنهان می‌کنند. حال آنکه این غبار، پایدار نیست؛ چرا که نسیمِ یاد، آن را کنار می‌زند و در پهنه‌یِ دل، منظره‌ای از جنسِ نور و رنگ می‌گشاید. شادی، آن غزالِ رمیده‌ی خاطرات است که در بیشه‌ی لحظه‌های کنونی، در کمینِ نگاهِ تیزبینِ توست. فقط کافی‌ست بایستی، نفس بکشی، و اجازه دهی که در انعکاسِ چشمانت، دوباره متولد شود.» از طرف Lupin برای روایت‌های طلوع آژور 🌟

بسیار سپاسگزارم😭خیلی قشنگه

راستی کلا پنج تا تقدیمی بیشتر نمونده تا بذارمشون