گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید
هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور
حافظ؛
هدایت شده از زندگی به عنوان قارچ خپل ๋࣭𓏲 ๋࣭ ࣪
اون زمان گریه نکرد ولی فرداش وقتی از اتوبوس جا مونده گریه کرد وقتی دستش به دیوار خورد گریه کرد وقتی فیلمش لود نشد گریه کرد وقتی خندید گریه کرد.
این عزیزان یه جور به ساعت خواب من گیر میدن انگار اونا یه هفته بدون فرجه هر روز حتی پنجشنبه رفتن امتحان بدن.
خسته شدم از دلولو بودن گفتم بیام یکم تو زندگی واقعی خودم و نشون بدم که خرابش کردن.