یه قانون نانوشته هس که میگه هر وخ با دوستات تو اوتوبوس خوشبگذره زود میرسی ولی وقتی خوابت بیاد گشنت باشه کولت سنگین باشه نهار نداشته باشین هندزفری نیاورده باشی گوشیت داره خاموش میشه نت نداری همه صندلیا پر باشه شبم باید بری مهمونی دیر میرسی

وای من اصلااااا بلد نیستم دلداری بدم صفرم صفر یکی از بچا حالش بد بود رفتم پیشش گفتم ازت نمیپرسم چته فقط میشینم کنارت ینی قشنگ گند زدم به طرف

بعد خودش گفت میخوای بگم چیشده گفتم من اصراری ندارم بگی برا من فرقی نمیکنه فقط بعدا پشیمون نشی از گفتنش

این حجم از قوت قلب و ابراز همدردی واقعا قابل ستایشه

قسمت بدترش این بود که وقتی میخواستیم برگردیم گفتم میخوای من خودم برم تو جدا بیای راحت باشی تنها باشی؟

ینی یکی نبود بم بگه خاک برسر وقتی یکی حالش بده شاید احتیاج داره ازش بپرسی چشه تنهاش نزاری انقد منطقی باش حرف نزنی ولش نکنی به امون خدا

بعد خوده طرف اومد گفت اگه به خاطر من ذهنت درگیر شد یا ناراحت شدی ببخشید . ینی زمین دهن باز نمیکرد من برم توش

حالا اینا رو ول کنین از لحاظ روحی نیاز دارم یکی روم کراش بزنه اونم دوز بالا برام خون گریه کنه رسما

اونایی که داوطلبن میتونن اعلام حضور کنن

و بله.. هم اکنون در ناشناس سیل عظیمی از داوطلبان رو شاهد نیستیم

حیف اینهمه پستی که براتون میزارم و حاضر نیستین برام خون گریه کنین

ما که خندان میرویم، شو بخیر .