تو دههی دوم زندگیم بالاخره خانوادم دارن کمو بیش دره اتاقمو میبندن
حس میکنم هنوز چیزی برای خوشحالی وجود داره
من همینجوری با بیرون رفتن مشکل داشتم،
الان با این اغتشاشا بهونه پیدا کردم تا اطلاع ثانوی فقط از اتاقم تا سرویس بهداشتی رفت و آمد داشته باشم