مدت زیادی رو برای فتح یه قلمرو صرف کردم، مقاومت کردم، جنگیدم، دوویدم، و حالا که فتح شده و باید روی تخت حکمرانی بشینم، همه چیز به طرز عجیبی بی معنی به نظر میاد. نباید بعد از اینهمه جنگیدن، تو مرحله اخر هدف از بین میرفت
نباید بعد از کشته شدن اون همه سرباز، من یهو مسیر و عوض کنم و برگردم
سربازایی که تک تکشون خودم بودم.
لفت دادناتون یه جوری برام بی اهمیته که اصلا این پیامو فور کنید تو کانالاتون
هرازگاهی یه موود میاد سراغم با این عنوان که 'چرا هیچ کس تو ایتا با من دوست نمیشه' و با جملهی 'یه نگاه به رفتارت بنداز' به خودم از بین میره
هدایت شده از مهملات منطقی
حماقت انسان ها هیچ وقت تموم نمیشه؛
فقط توی هر سن نحوهی بروز دادنش متفاوته.
خیال میکنیم عاقل شدیم و خطاهای گذشته تکرار نمیشن؛
درسته، ما سبک جدیدی از حماقت رو با دوز بیشتری تو سن های بالا امتحان میکنیم.
متکلم👤
یهسِریحرفا🇵🇸
حماقت انسان ها هیچ وقت تموم نمیشه؛ فقط توی هر سن نحوهی بروز دادنش متفاوته. خیال میکنیم عاقل شدیم و
کاناله تازه عمومی شد
میتونید بریزید توش
یهسِریحرفا🇵🇸
بعضی ادمینها ام به قدری ملکوتیان که کانالشون خصوصیه بعد میگن چرا زیاد نمیشیم براشون دعا کنیم دوستا
ادمین این کانالهم از همون دستهس