جوری درد دارم که انگار تو زمان صدر اسلام شکنجه‌م کردن.

به من نگو چرا ادم مفیدی نیستی. تابستون من رو تبدیل به ادمی میکنه که فقط میشینه تو اتاقش و به تک تک روزای ۹ ماهی که گذشت فکر میکنه و فکر میکنه و فکر میکنه.

من دنبال ادمی نمیگردم که درکم کنه؛ که بفهمتم؛ که بهم گوش بده؛ که باهام مهربون باشه؛ که دوستم داشته باشه؛ که بهم توجه کنه؛ من دنبال خودم میگردم؛ فقط خودم.

دیر اومدن با نیومدن هیچ فرقی نمیکنه بچه‌ها.

به جای صحبتای انگیزشی؛ منو ببر به روزایی که از شدت سرما دستام قرمز میشد. من خودم انگیزم تامین میشه.

من یه سندروم دارم به اسم حساس بودن به نوتیف. اینجوریه که ابن ملجم هم باشی زود پیامتو سین میزنم که اون نوتیف لعنتی جلوی چشمم نباشه. پس لطفا اگه مخاطبمی و اینو میخونی فکر نکن من کشته مرده صحبت باهاتم. من فقط انتی نوتیفم.

چشممو باز کردم دیدم اد شدم تو یه گروه خانوادگی. چرا اسایش ملت و میگیرید با این گروها. نه امنیت داره پروف دلخواهتو بذاری؛ نه بیوی دلخواهتو؛ خب من بستنی ریختم تو این گروهای فامیلی.

خدا میخواسته فامیلای مارو خلق کنه، از متفاوت ترین گِل های ممکن درستشون کرده. به این صورت که تنها وجه اشتراکمون، قبله، کتاب، و پیامبر واحده.

به شخصه نمیتونم با ادم‌هایی که دربرهه‌ای از زندگیشون رنج های عمیقی رو درک نکردن ارتباط خوبی داشته باشم. یا افرادی که هیچ وقت ننشستن فکر کنن باید این کلیشه‌های رفتاریشونو ترک کنن. همچنین کسایی که هیچ وقت به تاثیر رفتارشون روی طرف مقابل فکر نمیکنن. این طیف افراد، خیلی انسان‌های ناسالم و طرد شده‌ای ان برای من.

🔴خداحافظی شهبازی از تلویزیون و برنامه پاورقی! 🔹 من نمی‌توانم بغض پدر شهید عجمیان را ببینم و در یک قاب با کسانی که از اغتشاشات حمایت کردند باشم. خون بسیجی این قدر بی ارزش نیست. 🔹الان صداوسیمای زمان شاه نیست که ما به دنبال یک ربع برنامه در آن باشیم، صداو سیمای جمهوری اسلامی است!ما اگر کاسب بودیم پیام و تعریف رهبرانقلاب از برنامه خودمان را علنی می کردیم ولی کاسب نبودیم.

تنها که میشم سردرد میاد میزنه رو شونه‌م میگه نبینم تنهایی غصه بخوریا

بودن در بعضی جمعا این پتانسیل رو درون ادم ایجاد میکنه که در جوونی سکته کنه و سمت چپ بدنش رو از دست بده