من نه هیچ وخ سفره هفت سینو درک کردم نه شب یلدا رو

واتساپ به جز استیکر بغض و قلب سفیدش دیگه چیز به درد بخوری نداره

یه فامیل داریم، پیام میده سلام خوبی؟ بعد من در جوابش میگم شما خوبین سین میزنه جواب نمیده

گاو بودن که شاخ و دم نداره عزیزان گاهی وقتا در سین زدن و جواب ندادن خودشو نشون میده

رمانای غیر مذهبی دو حالت بیشتر ندارن یا دختره تخس و پررو و بی‌قید و بند دانشگاه دل استادو میبره استاده‌ام خیلی نجیب و اقا و یکی از بستگان دورشون و ترجیحا هم با اسم امیر چیچی یا اینکه دختره کلفته یه امارته و بعدا با ارباب اون خونه رل میزنه و ازش بچه‌ دار میشه

واقعا ادم از این حجم خلاقیت در محتوای رمان‌ها انگشت به حلق میمونه

گشنه‌ی مان است

شباهته تایپ شخصیتیم با روشی که توی زندگیم دارم پیاده میکنم مثل شباهته اردک به تایر هواپیماعه

تصور ادم از تایپ istj یه چیزی تو مایه‌های سیستم حاکم بر امپراطوری ژاپنه ولی این زندگی‌ای که من دارم بیشتر شبیه کارتون خوابای متروی توکیو عه

همین استیکرای ایتارو با برچسب آیفون میکنن تو پاچه‌ی ملت

ازونام که تواناییای زیادی دارم ولی احتیاج دارم یکی بالاسرم باشه با فحش و کتک کاری منو مجبور کنه کارامو انجام بدم تا موفق بشم

اگه همچین کسیو پیدا کنم تا اخر عمر مدیونشم