دبیر بخش خاورمیانه بلومبرگ در گزارش سی ان ان با اشاره به نقش تفرقه انگیزانه و خائنانه رضا پهلوی علیه کشورش، می گوید: «اکثر چهره‌های اپوزیسیون، خارج از کشور هستند و واقعاً کاری اساسی انجام نداده‌اند». او اضافه می کند: «کسی مانند پهلوی، چهره‌ای بسیار تفرقه‌انگیز است و ایرانیان را به‌طور قابل‌توجهی دچار تفرقه خواهد کرد». سی‌ان‌ان در ادامه به نکته ای بسیار مهم اشاره می کند که نشان می دهد این رسانه نزدیک به حزب دموکرات آمریکا، فارغ از هیاهوی دولت ترامپ فهم شگرفی از جامعه ایران یافته است: «هم در واقعیت و هم در ذهن ایرانیان، سقوط جمهوری اسلامی منجر به فروپاشی ملت و تجزیهٔ ایران می‌شود.". #ایران #رضا_پهلوی #CNN #اعتراضات_ایران @zahrdaroo لینک صفحه روبینو: https://rubika.ir/post/pTQQIaYcVL

چهارمین نشست از 🔹 درس‌گفتارهای شاهنامه 🔸دکتر چنگیز مولایی زمان: سه‌شنبه ۳۰ دی ماه از ساعت ۱۷ تا ۱۹ مکان: تبریز، چهارراه باغ‌شمال، بنیاد پژوهشی شهریار

به گمانی معقول، انگیزه ای که پروژه پیچیده کشته سازی در اغتشاشات ایران را پیش می برد در این ویدیوی مربوط به خارج از ایران، مشخص است: دشمنی خونی میان منافقین و پهلوی چی ها. تیم های زبده ترور منافقین در اغتشاشات اخیر، هواداران گروهک های رقیب خود بخصوص سلطنت طلبان را شکار می کردند. آمار بالای افرادی که به صورت غافل از پشت سر و با چشمان باز و از حدقه درآمده در لحظه مرگ، کشته شده اند تقویت کننده این فرضیه است. @zahrdaroo

وصیت نامه حسین بابری؛ معلمی که به دست تروریست ها به شهادت رسید. راستی؛ همین امروز اعلام شد با وجود پایان مهلت چندین باره، بابک زنجانی #بدهکاری دو میلیارد دلاری خود به خزانه کشور را پرداخت نکرده است... @zahrdaroo

دیر بماندم در این سرای کهن من تا کهنم کرد صحبت دی و #بهمن #ناصرخسرو فقط یک خیابان در تهران نیست. ناصر خسرو حکمت و احساس به هم در آمیخته است. @zahrdaroo

گوترش: شورای امنیت سازمان ملل ناکارآمد است دبیرکل سازمان ملل در واکنش به اقدام ترامپ علیه رئیس‌جمهور ونزوئلا و تهدیدهای وی علیه گریلند: واشنگتن برای اعمال نفوذ و قدرت خود، گاهی از هنجار‌های حقوق بین‌الملل نیز فراتر می‌رود. شورای امنیت دیگر نماینده جهان نیست و یک نهاد ناکارآمد است. به زودی این بنده خدا هم مثل آمانو سکته میزنه؛ رافائل گروسی با ماموریت ویژه میشه دبیرکل سازمان ملل @zahrdaroo

رضا رویگری را با شکوه تشییع کنید. با شکوهی معنادار که هم حساب دست ضدانقلاب بیاید هم هنرمندانی که برای انقلاب کار کرده اند دلگرم شوند. @zahrdaroo

کارگاه شعر تبریز فردا دوم بهمن ماه از ساعت ۱۶ الی ۱۸ تبریز، چهارراه باغشمال، بنیاد پژوهشی شهریار

پوتین برای گرینلند قیمت تعیین کرد 🔹پوتین: اگر اشتباه نکنم، در سال ۱۸۶۷. همان‌طور که می‌دانیم، روسیه آلاسکا را فروخت و آمریکا آن را از ما خرید. 🔹اگر حافظه‌ام یاری کند، مساحت آلاسکا حدود یک میلیون و ۷۱۷ هزار کیلومتر مربع است، شاید اندکی بیشتر. آمریکا این سرزمین را به قیمت ۷.۲ میلیون دلار آمریکا از ما خرید. 🔹با در نظر گرفتن تورم و محاسبهٔ ارزش امروز، این رقم حدود ۱۵۸ میلیون دلار می‌شود. 🔹مساحت گرینلند حدود ۲ میلیون و ۱۶۶ هزار کیلومتر مربع است، شاید کمی هم بیشتر. این یعنی اختلافی در حدود ۴۵۰ هزار کیلومتر مربع. 🔹بنابراین، اگر این ارقام را با هزینهٔ خرید آلاسکا توسط آمریکا مقایسه کنیم، قیمت گرینلند حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون دلار خواهد بود. @Farsna

جالب است بدانید که روس ها برای اینکه آلآسکا را به آمریکا بفروشند، صدها هزار دلار هم به بعضی نمایندگان سنای آمریکا رشوه دادند تا با خرید آلآسکا مخالفت نکنند!!

در ۳۰ مارس ۱۸۶۷، معاهده‌ای در واشینگتن دی.سی امضا شد که امروز با تعجب به آن نگاه می کنیم: انتقال حاکمیت آلاسکا از امپراتوری تزاری روسیه به ایالات متحده آمریکا به مبلغ ۷.۲ میلیون دلار. این معامله که در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، در حقیقت نتیجه یک محاسبه راهبردی پیچیده، واکنشی به ضعف نظامی و اقتصادی و پیش‌درآمدی بر ظهور یک ابرقدرت جدید بود. تحلیل این واقعه نه از منظر یک معامله ملکی، بلکه به عنوان یک مانور ژئوپلیتیک کلاسیک، درس‌های ارزشمندی در باب مدیریت مملکت، توازن قوا و بینش استراتژیک ارائه می‌دهد. تصمیم روسیه برای فروش آلاسکا برآیند سه فشار عمده راهبردی بود: ۱. تهدید امنیتی قریب‌الوقوع (بریتانیا): شکست روسیه در جنگ کریمه (۱۸۵۶-۱۸۵۳) ضعف عمیق نظامی این امپراتوری را آشکار کرد. آلاسکا، سرزمینی دورافتاده و غیرقابل دفاع، در همسایگی مستعمرات بریتانیا (کانادا) قرار داشت. سنت پطرزبورگ به وضوح دریافت که در صورت بروز مجدد جنگ، حفظ این قلمرو ناممکن است و احتمالاً به رقیب دیرینه واگذار خواهد شد. فروش به آمریکا، راهکاری برای خنثی‌سازی این تهدید و خارج کردن منطقه از دسترس بریتانیا بود. ۲. تحلیل منابع اقتصادی: صنعت اصلی روسیه در آلاسکا بر پایه تجارت پوست سمور دریایی بود که به دلیل شکار بیرویه تا آستانه انقراض نابود شده و سودآوری خود را از دست داده بود. این قلمرو پهناور با اقلیمی سخت، نه تنها برای خرس های روسی درآمدزا نبود، بلکه به دلیل نیاز به اداره و حفاظت، به یک مرکز هزینه تبدیل شده بود. ۳. تغییر اولویت‌های امپراتوری: پس از جنگ کریمه، رهبری روسیه دریافت که منابع امپراتوری محدود است و باید تمرکز را بر توسعه و تحکیم سرزمین‌های پیوسته، به ویژه در سیبری و آسیا قرار داد. آلاسکا، به عنوان جزیره‌ای دورافتاده، در اولویت‌های جدید جایی نداشت. بنابراین، تصمیم "فروش" در واقع یک "تخلیه راهبردی" برای خلاص شدن از یک دارایی آسیب‌پذیر و تبدیل آن به نقدینگی بود. اما انگیزه‌های ایالات متحده: رویای یک امپراتوری در حال شکوفایی اگر انگیزه روسیه "ترس و انقباض" بود، انگیزه آمریکا "اعتماد به نفس و توسعه" بود. "جنون سیوارد" در حقیقت بینشی عمیق از سرنوشت مانفیستی آمریکا داشت. چیزی که داشت آمریکای منزوی را در مسیر بطئی تبدیل به ابرقدرتی جهانخوار قرار می داد دکترین سیوارد وزیر خارجه وقت آمریکا بود. ویلیام سیوارد، وزیر خارجه، معتقد بود سلطه آمریکا بر کل قاره آمریکای شمالی لازم است. خرید آلاسکا گامی کلیدی برای تحقق این چشم‌انداز و بیرون راندن نفوذ اروپایی (هم روسیه و هم بریتانیا) از این قلمرو بود. این خرید دسترسی ایالات متحده به "حاشیه شمالی اقیانوس آرام" را تضمین کرد و پایگاهی برای افزایش نفوذ این کشور در آسیا-پاسیفیک ایجاد نمود. این موضوع سنگ بنای موقعیت بعدی آمریکا به عنوان یک قدرت اقیانوسی را گذاشت. سیوارد با وجود تمسخر منتقدانش در حاکمیت آمریکا، به منابع زیرزمینی، موقعیت ماهیگیری و پتانسیل تجاری آلاسکا باور داشت و در دفاعی سه ساعته در سنا به تفصیل آن را برشمرد. اجرای معامله اما طنزآمیز تر است و روسیه را به مضحکه تاریخ تبدیل می کند. دیپلماسی، رشوه و التماس روسی به عنوان خاطره ای شادی آور در ذهن سیاستمداران آمریکایی و خاطره ای سرزنش آمیز برای روس ها تا ابد باقی ست. روسیه نخستین بار خود در ۱۸۵۹ پیشنهاد فروش داد، اما جنگ داخلی آمریکا معامله را به تعویق انداخت. با پایان جنگ، مذاکرات بین سیوارد و سفیر روسیه، ادوارد دو استوکل، به سرعت از سر گرفته شد و به نتیجه رسید. اما مانعی در آمریکا وجود داشت:مخالفت داخلی تصویب معامله در کنگره آمریکا، به ویژه در مجلس نمایندگان، با دشواری مواجه شد. منتقدان آن را "حماقت سیوارد" و "یخدان جانسون" می‌نامیدند. گزارش‌ها حاکی است که سفیر روسیه با پرداخت رشوه به روزنامه‌نگاران و حتی چارلز سانمر، رئیس کمیته روابط خارجی سنا، برای تغییر مواضع آنها اقدام کرد. این شاید تنها مورد رشوه خواری یک سیاستمدار از خارجی ها در تاریخ جهان باشد که ننگین تلقی نشود. در نهایت، سنا معاهده را در ۹ آوریل ۱۸۶۷ تصویب کرد و مراسم رسمی انتقال در ۱۸ اکتبر همان سال در سیتکا برگزار شد. پیامدهای این معامله برای دو طرف، در درازمدت به شکلی طنزآمیز و دور از پیش‌بینی‌های اولیه رقم خورد پیامد برای روسیه، دستیابی به نقدینگی ضروری و خلاصی از یک بار امنیتی و مالی در آن مقطع بود. اما در بلندمدت خروج دائم از قاره آمریکای شمالی و از دست دادن سرزمینی را به همراه داشت که بعدها به یکی از غنی‌ترین مناطق جهان از نظر منابع (طلا، نفت، گاز) تبدیل و دارای موقعیت راهبردی بی‌نظیری شد.