زمان شعار "پهلوی بیشرفدی" همین دقیقه ۲۹ است. وگرنه این شعار در دقیقه ۲۱، مثل روزه گرفتن ناصبی ها در روز عاشوراست. #۲۹بهمن @zahrdaroo

و اذا قیل لهم لا تفسدوا فی الارض، قالوا انما نحن مصلحون وقتی به ایشان گفته می شود روی زمین فساد نکنید، می گویند : ما اصلاح طلبیم!! سوره بقره @zahrdaroo

یک سطر مانده به آخر: و یُرسل علیها حسبانا من السماء .... بر سرشان عذابی حساب شده و دقیق(حُسبان) از آسمان فرستاده می شود پس زمین زیر پایشان سخت و لغزنده می شود( به این معنی که دیگر محل سکونتشان برایشان امنیت ندارد.) مرحوم پدرم ذیل آیه در شرح حسبان نوشته: عذاب صاعق(صاعقه وار)، ترکی: چیرپان(کوبنده) پ ن: همه اش موشک های ایرانی در نظرم مجسم می شد. سلاح های خطرناک تر از ناو @zahrdaroo

زمینه چینی برای مشروعیت بخشی به بمباران بیمارستان ها نشان می دهد حرام لقمگی و پستی نزد عده ای، نهایت ندارد. ایمان دارم، تک تک حنجره به مزدهای شبکه تروریستی اینترنشنال، یک روز پایانی مثل روح الله زم خواهند داشت. @zahrdaroo

چرا عده ای از بازماندگان، بر سر خاک جانباختگان اغتشاشات اخیر (به قول خودشان جاویدنام شده ها) می رقصند و پایکوبی می کنند؟ این جماعت با کپی کاری از انقلاب اسلامی ۵۷، به دنبال مهندسی وقایع هستند تا در نهایت به گمان خود به یک انقلاب برسند. انقلابیون ۵۷، بر سر مزار شهدا روضه خوانی عاشورایی و سینه زنی داشتند. همین مناسک چون پشتوانه معرفتی و طریقتی داشت، انقلاب آفرین بود؛ گمان می کنند اگر به ازاء هر یک از مناسک انقلابیون مذهبی، مناسکی خاص خود داشته باشند می توانند یک انقلاب، مهندسی کنند. اما غافل از اینکه مناسک، پوسته ماجراست و انچه اینان مناسک سازی می کنند فاقد هسته و بنیه فکری ست. به شهید می گویند جاویدنام؛ حال آنکه با وجود انکار مذهب و ستیزه ای که با مذهب و معنویت کرده اند، دیگر جاوید نام، بعد معنویِ شهید و شهادت را ندارد. رقص و پایکوبی با آهنگ های لس آنجلسی نیز، فاقد آن درون مایه ی انقلابی هدفمند و حرکت آفرینی ست که مناسک عاشورایی دارد و در نتیجه تصاویری مخابره می شود که انسان در می ماند که بخندد یا گریه کند: معجون تراژدی و کمدی..... به هر حال این فقط یک تحلیل برای انتباه عموم بخصوص کسانی ست که بازی این جریانات را خورده اند و گمان می کنند این حرکت های پرهزینه می تواند به سرانجام برسد. ما به نوبه خود از جان باختن همین اشخاص نیز به شدت متاسف و اندوهگینیم و برایشان طلب آمرزش و برای بازماندگانشان طلب صبر و شکیبایی و فراغ خاطر داریم. ای کاش چنین صحنه هایی را نمی دیدیم و شاهد بر باد رفتن این همه جان ها نبودیم. @zahrdaroo

اهانت کنندگان به پرچم ایران و تصاویر شهدا را از دانشگاه اخراج کنید و برای مجازات های بعدی به قانون بسپارید. این یک مطالبه ملی ست. آقایان مسئول ! شرافت ندارید اگر برخورد نکنید. @zahrdaroo

بالاخره کمک در راه است؟ یا روز بسیار بدی برای مردم ایران در راه است؟؟ آخر مزدوری پهلوی برای آمریکا و فرستادن جوانکان شستشوی مغزی شده به کام مرگ روی دیوار کلانتری ها همین بود. لعنت به خاندانی که مزدور خارجی بودند. از آیرونساید و روزولت و کارتر گرفته تا ترامپ و نتانیاهو!! @zahrdaroo

در دو سه روز اخیر، سقوط فانتوم و کبرای ایرانی اف ۱۶ ترکیه اف۱۶ کره جنوبی سوخو ۳۰ قزاقستان همه و همه نظریه "توهم توطئه" ای به نام "فشار یک دگمه" را دوباره در صفحات زرد ترند کرده است. @zahrdaroo

به نظر می رسد حتی اگر ایران و آمریکا بر سر برنامه هسته ای به توافق برسند، اسرائیل با هماهنگی آمریکا و حمایت آشکار و پنهان آمریکا، دوباره علیه برنامه موشکی ایران و گروه های متحد ایران، جنگی بزرگ آغاز خواهد کرد. آن ها برای محدود سازی برنامه هسته ای ایران ترکیب مذاکره تحت فشار نظامی در پیش گرفته اند و برای برنامه موشکی ایران و گروه های متحد، که ایران حاضر به مذاکره درباره آن ها نیست، سراغ حمله مستقیم خواهند رفت. البته شاید تئوری نظامی #آمریکائیلی حمله به ایران با پرچم اسرائیل و دفاع نیروهای آمریکا در منطقه از اسرائیل در برابر پاسخ موشکی ایران است؛ در کنار مراقبت از بسته نشدن تنگه هرمز. @zahrdaroo

به نظر می‌رسد حتی اگر میان ایران و ایالات متحده آمریکا بر سر برنامه هسته‌ای توافقی حاصل شود، این پایان منازعه نخواهد بود؛ بلکه صرفاً تغییر فاز آن است. مسئله هسته‌ای، فقط یکی از اضلاع معادله بازدارندگی ایران است؛ ضلع دیگر، برنامه موشکی و شبکه متحدان منطقه‌ای تهران است. اگر در موضوع هسته‌ای، ترکیب «مذاکره زیر سایه تهدید نظامی» جواب داده باشد، در حوزه موشکی و نفوذ منطقه‌ای – که ایران آن را جزو مؤلفه‌های غیرقابل مذاکره امنیت ملی خود می‌داند – غرب و متحد اصلی‌اش در منطقه، یعنی اسرائیل، گزینه‌ای جز ورود به فاز سخت‌تر نخواهند داشت. تغییر زمین بازی از هسته‌ای به موشکی استراتژی فعلی غرب مبتنی بر تفکیک میدان‌هاست: در حوزه هسته‌ای: فشار، تحریم، تهدید محدود نظامی و مذاکره. در حوزه موشکی و شبکه متحدان: بی‌ثبات‌سازی، ترور هدفمند، حملات نقطه‌ای و در صورت لزوم، جنگ محدود. اما مسئله اینجاست که تفکیک این میدان‌ها در سطح تئوریک ممکن است، نه در میدان واقعی. زیرا دکترین دفاعی ایران یک کل به‌هم‌پیوسته است؛ برنامه موشکی ستون فقرات بازدارندگی است و متحدان منطقه‌ای عمق استراتژیک. تئوری «جنگ با پرچم اسرائیل» سناریویی که به‌صورت جدی در محافل راهبردی مطرح است، چیزی شبیه به الگوی جنگ ۱۲ روزه، «جنگ با پرچم اسرائیل» است: آغاز حملات گسترده توسط اسرائیل علیه زیرساخت‌های موشکی و مراکز فرماندهی. ورود رسمی آمریکا نه به‌عنوان آغازگر جنگ، بلکه به‌عنوان «مدافع اسرائیل»، تمرکز هم‌زمان بر مهار پاسخ ایران و جلوگیری از گسترش جنگ به آبراه‌های حیاتی منطقه، به‌ویژه تنگه هرمز. در این چارچوب، آمریکا تلاش می‌کند هزینه سیاسی آغاز جنگ را به حداقل برساند، در حالی که از نظر عملیاتی و اطلاعاتی، پشتیبان کامل خواهد بود. حجم ناوگان اعزامی؛ پیامی مهم افزایش حجم ناوهای هواپیمابر، ناوشکن‌های مجهز به سامانه‌های پدافندی، زیردریایی‌های اتمی و استقرار سامانه‌های پاتریوت و تاد در منطقه، صرفاً نمایش قدرت نیست. این آرایش، نشان‌دهنده آمادگی برای سه مأموریت هم‌زمان است: دفاع چندلایه از اسرائیل در برابر پاسخ موشکی گسترده. حفاظت از پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس. تضمین باز ماندن مسیر انرژی جهانی. چنین آرایشی، صرفاً برای «بازدارندگی نمادین» نیست؛ بلکه برای مدیریت یک جنگ کوتاه‌مدت اما پرشدت طراحی می‌شود. معادله داخلی آمریکا و بن‌بست استراتژیک برای دونالد ترامپ، مسئله فقط ایران نیست؛ مسئله هژمونی آمریکاست. اگر پس از سال‌ها تهدید، تحریم، ترور و فشار حداکثری، نهایتاً آمریکا ناچار شود برنامه موشکی ایران را بپذیرد و شبکه متحدان منطقه‌ای تهران دست‌نخورده باقی بماند، پیام آن برای نظم جهانی چیست؟ پیام این است که: فشار حداکثری الزاماً نتیجه نمی‌دهد، قدرت‌های منطقه‌ای می‌توانند در برابر واشنگتن مقاومت کنند و هژمونی آمریکا قابل فرسایش است. ترامپ در چنین چارچوبی، راه پس و پیش محدودی دارد. عقب‌نشینی کامل، به معنای شکست گفتمان «قدرت از طریق فشار» است. و از طرف دیگر ورود به جنگ، قمار بزرگی است؛ اما گاهی رهبران در شرایط فرسایش اعتبار، به سمت قمارهای پرریسک سوق داده می‌شوند که آغازی ست بر پایان آنان. آیا جنگ، الزاماً به معنای شکست ایران است؟ در محاسبات کلاسیک، برتری هوایی و دریایی آمریکا و اسرائیل انکارناپذیر است. اما جنگ احتمالی، یک تهاجم کلاسیک زمینی نخواهد بود؛ بلکه ترکیبی از حملات هوایی گسترده، نبرد موشکی، جنگ سایبری و نبرد نیابتی منطقه‌ای خواهد بود. مزیت‌های ایران در چنین سناریویی فراوان و تعیین کننده است: عمق جغرافیایی و پراکندگی زیرساخت‌های حساس توان موشکی نقطه‌زن با حجم آتش بالا ظرفیت فعال‌سازی هم‌زمان چند جبهه منطقه‌ای قابلیت ایجاد اختلال در بازار انرژی جهانی اگر جنگ به یک درگیری کوتاه و محدود بماند، شاید غرب بتواند آن را «مدیریت‌شده» معرفی کند. نظیر آنچه در جنگ ۱۲ روزه اتفاق افتاد. اما اگر به نبرد فرسایشی تبدیل شود، هزینه‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی آن می‌تواند برای آمریکا و متحدانش سنگین‌تر از برآورد اولیه باشد. سناریوی پیروزی ایران چگونه تعریف می‌شود؟ پیروزی در این جنگ لزوماً به معنای نابودی طرف مقابل نیست. برای ایران، «بقا + ضربات جدی به دشمن+حفظ توان موشکی + تثبیت بازدارندگی» خود نوعی پیروزی است. اگر پس از یک درگیری گسترده، ساختار سیاسی ایران حفظ شود (که کاملا مورد انتظار است) و توان ضربه‌زنی آن باقی بماند (باز مورد انتظار است) و تصاویری از ضربات محکم موشکی ایران به ناوهای آمریکایی و پایگاه هایش مخابره شود و تابوت های بسیاری به آمریکا ارسال شود، روایت شکست آمریکا در سطح جهانی تقویت خواهد شد. و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که واشنگتن از آن هراس دارد: جنگی که آغازش با آمریکا باشد، اما پایانش با تضعیف اعتبار آمریکا رقم بخورد.

باز می گردیم به آغاز: توافق هسته‌ای – حتی اگر امضا شود – پایان منازعه نیست؛ تغییر صحنه است. مسئله اصلی، معماری بازدارندگی ایران است، نه فقط سانتریفیوژها. اگر غرب تصمیم بگیرد وارد فاز نظامی شود، جنگی سریع، محدود و تحت کنترل را می‌خواهد. اما هیچ چیز دلبخواه غرب نیست. منطقه خاورمیانه سابقه‌ای طولانی در تبدیل جنگ‌های محدود به بحران‌های ساختارشکن دارد. در نهایت، همه‌چیز به یک پرسش کلیدی بازمی‌گردد: آیا آمریکا آماده است برای حفظ هژمونی خود، وارد قماری شود که نتیجه‌اش قابل پیش‌بینی نیست؟ تاریخ نشان داده است که قدرت‌های بزرگ، گاهی نه از سر اعتماد به پیروزی، بلکه از ترسِ فرسایش اعتبار، وارد جنگ می‌شوند. و این همان نقطه‌ای است که معادلات منطقی، جای خود را به تصمیم‌های پرریسک می‌دهند. آمریکا برای حفظ اعتبار خود مجبور به ورود به جنگ است. جنگی که نتایج آن برایش بسیار مبهم است. @zahrdaroo

اگر می خواهید بدانید که دارایی موشکی ایران چقدر ارزشمند است و دانشمندان ایرانی در شرایط تحریم و بدون کمک خارجی چه شاهکاری کرده اند این خبر را بخوانید: اوکراین نورچشمی غرب، از یک موشک بالستیک جدید با نام FP-7 رونمایی کرده که دارای سرجنگی ۱۵۰ کیلوگرمی و برد ۲۰۰ کیلومتری ست! @zahrdaroo