امروز سال روز اتفاقی است که اگر نبود فریادهای امروز وجود نداشت هفت اکتبر و فلسطین نقطه‌ی وصل خون‌خواهان کل تاریخ است و ما به بعد از قرن‌‌ها به آن رسیدیم نقطه‌ای که از شرق آسیا تا غرب اروپا،از اقیانوسیه تا قلب آمریکا بر سر یک دشمن به توافق برسند و تمام فریادشان خرج دشمن اصلی بشریت بشود. چه کسی فکرش را می‌کرد یک روزی برسد که بزرگان هالیوود جراتش را پیدا کنند و علیه صاحب‌کاران اصلی خود یعنی یهودیان،بیانیه صادر کنند کسی در تمام این سال‌ها از گوشه‌ی ذهنش هم عبور نمی‌کرد بلوندهای چشم آبی با پرچم فلسطین و ایران به خیابان بیایند و مرگ بر اسرا‌ئیل بگویند حالا،همان‌هایی که امروز بی‌آبرو شده‌اند و به تبعیت از اربابان تلاویو نشین خود می‌گویند حماس شکست خورد و هفت اکتبر خطای استراتژیک بود و این در حالی‌ست که امروز اسرائیل بدکاره‌ای بی‌آبروست و ضربه‌ای خورده که در کابوس‌هایش هم نمی‌دید. ایران در طی دوازده روز و مقاومت غزه در این سال‌ها به ویژه در این دوسال با حیثیت آمریکا و اسرائیل کاری کردند که تمام کشورها جرات دست درازی به آن‌ها را پیدا کردند این دو ابرقدرت پوشالی حالا فاحشه‌ای ارزان قیمت هستند که کسی حاضر به نزدیک شدن به آن‌ها نیست چه برسد به همخوابگی ما عزیزانی را طی دوسال به آسمان سپردیم که تا خود لحظه‌ی ظهور و رجعت،داغ‌شان سرد نشده و آرام نخواهیم گرفت اما تک به تک سرهایی از ما که به روی نیزه رفت به بی آبرو شدن کاخ یهود می‌ارزید ما سر دادیم و جهان بیدار شد و حالا وقت سر دادن برای رسیدن به روزی است که از یهود تنها چند فصل از کتاب تاریخ باقی بماند و قصه‌گویان از موجوداتی شبیه به انسان برای ترساندن کودکان حرف گوش نکن قصه بگویند

قرار نیست هیچوقت از من شاعر در بیاد اما این شعر سپید یادگاری برای این روزهایی که می‌خواهند فلسطین را فراموش کنیم در سایه‌ی دیوارهای بی‌نام، کودکانی ستاره را با سنگ هجی می‌کنند، و باد زمزمه‌های‌شان را روی زخمِ شب می‌پاشد. زمین به هر گام‌شان گوش می‌سپارد؛ ریشه‌های بی‌قرارِ زیتون از خوابِ هزارساله برمی‌جهند، انگار خاک، از درونِ خویش آوازِ رهایی را به یاد آورده است. آزادی پرنده‌ای نیست که بگریزد، دستی‌ست که در آتش می‌روید، چراغی‌ست که از تاریکی می‌گذرد و کوچه‌ها را به نامِ صبح روشن می‌کند. گلوله‌ها نمی‌دانند نامِ کودکی را که در خاک نوشته شده؛ اما باد بلند می‌خواند: فلسطین و برگ‌ها، بی‌آن‌که از هم بپرسند، دست در دستِ هم رهسپارِ آسمان می‌شوند.

بعد فاطمه(س)، حیدر تکیه به دیوار داده بود و بلند بلند گریه می‌کرد...

میگن مادورو یک روز هم مقاومت‌نکرد البته این قصه واسه ما تکراریه. ۳ شهریور ۱۳۲۰ تجربه‌اش کردیم

طرف دخترش حتی بلد نیست فارسی حرف بزنه بعد‌ میگن نجات دهنده‌ی تمدن ایران مردک اگه تمدن و ایران حالیش بود حداقل به دخترش‌زبان مادریش رو یاد میداد

این‌ایام سخته در کنار این‌نیروهای آموزش دیده‌ی کف خیابون، شیاطین مدام دارن بهمون ضربه وارد می‌کنن ما‌ نمی‌بینمشون اما صهیونیست استاد استفاده از اجنه و شیاطینه پس باید خودمون رو با سلاح ایمان مسلح کنیم نماز شب بخونیم حتی شده ۱ رکعت وتر قرآن زیاد بخونیم ایام ماه رجبه،روزه بگیریم.مخصوصا پنجشنبه جمعه و شنبه رجب رو که تاکید شده روش اذکار ماه رجب و ادعیه‌اش رو بخونیم نماز اول وقت ترک نشه این‌ایام تمامشون رو گذاشتن برای شکستن ایمان ما. قطعا ریزش های زیادی خواهیم دید خودمون رو تقویت کنیم‌که ما جزئی از اون ها نباشیم

رسول الله: آنگاه فتنه ای پدید آید که هر چه سخن از پایان آن رود ادامه یابد، هیچ خانه ای باقی نماند مگر آنکه فتنه داخل آن شود و هیچ مسلمانی نماند مگر آنکه سیلی آن را بر صورت خود لمس کند تا آنکه مردی از خاندان من ظهور نماید. این فتنه همه‌ی زوایای فرهنگی و اقتصادی مسلمانان را در بر میگیرد تا جایی که تمام چیزهای حرام حلال شمرده میشود. در روایت دیگر مردم آن زمان به «صماء، عمياء »یعنی کر وکور توصیف شده اند. یعنی سخنی نمی شنوند تا بتوان با گفتگو، آنها را از کاری دور کرد و نمی بینند که بین این و آن فرق بگذارند، این فتنه‌ی عمومی وارد هر خانه ای شده و بر شخصیت هر مسلمانی ضربه می زند و جامعه مسلمین را همچون کشتی گرفتار شده در طوفان دستخوش امواج شدید حوادث می کند. کسی در برابر خطر این فتنه نسبت به دین خود و خانواده اش پناهگاهی نمی یابد و از جور فرمانروایان ستم پیشه و دار و دسته شان محل امنی باقی نمی ماند! و این فتنه ابتدا شام را در بر میگیرد و سپس به دیگر سرزمینهای اسلامی کشیده می شود.