ما دهه هفتادیا و هشتادیا
تباهترین نسلیم بمولا .
تا به ما رسید همه چیزای قشنگ تموم شد .
عوضشو چیزای آشغال گرفت ؛
اینستا و جنگ فرهنگی و هزارتا کوفت و زهرمار دیگه !
تا به ما رسید بازار خیلی چیزای قشنگ کساد شد .
تا به ما رسید شدیم جوونایِ دورهیِ آخرالزمون ؛
هر چند ناامیدی و افسردگی برا بچه شیعه معنایی نداره و حقیقتا من به این جمله کاملا معتقد و استوارم ؛ اما تنها نسلی بودیم که گم شدیم ..
ما گمشدهایم ، گمشده در بیمعنایی و تنهایی .
الان هم خستهایم ، خیلی خسته .
