با یه ون گوگولی سبز پسته ای

فلافل درست کنم و چند ساعت از روز تو هر شهری که بودم بفروشم همزمان که دارن مشتری هام فلافل میخورن باهاشون حرف بزنم و آشنا شم

هر روز آدمای جدید داستانای جدید جاهای جدید

نه اونقدر کسی رو دوست داشته باشم که بهم غم بده نه اونقدری با کسی آشنا شم که بخواد ازش بدم بیاد

همینقدر آزاد و بی قید و بند

حس میکنم دیگه نمیتونم اینجا و این رفت و آمدا رو تحمل کنم

رو مخمه

311.312.311.312...

خب از این لحظه عملیات به کتف گیری لفت دادنا آغاز شد

از اونجایی که من هرچی بگم بازم شما لفت میدین

پس هرچی خواستم میگم میخوام اون روی منتقدم رو اینجا نشون بدم

ممکنه به هرچی که فک کنم غلطه ایراد بگیرم ایراد الکی نه بر اساس منطق و دلیل