eitaa logo
نجوم اصیل ایرانی اسلامی(التفهیم)
5.1هزار دنبال‌کننده
4هزار عکس
2هزار ویدیو
71 فایل
تدریس و توضیح و تحلیل نجوم ایرانی اسلامی(نه اختر فیزیک امروز) توسط پژوهشگر و محقق این حوزه محمد خسروی..مدیریت موسسه علم و تمدن پارس (بنده علوم غریبه کار نمیکنم بلد هم نیستم)کمک مالی هر مبلغی هر مقداری جهت گسترش کانال به نام محمد خسروی 6104338905692188
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻بعضی از دانشمند نمایان پر شر و فساد و متکلمان خارج از منطق صواب و حساب و بیرون از دائره سداد و رشاد، و متشرعان بری از شرع بندگی و انقیاد، منحرف از مسلک اعتقاد به مبداء و معاد، افسار تقلید در سر افکنده نفی درویشان شعار خود کرده‌اند و دایما در مذمت حکمت و توحید و علم راه خدا و تجرید که مسلک انبیاء و اولیاست می‌کوشند. 👤ملاصدرا 📚رساله سه اصل ╰๛---๛---๛-------------
🔻تقریر برهان صدیقین به مذاق صدرالمتالهین اگر حقیقت وجود را به شکل صرف و ناب و عاری از همه‌ی مغایرات و شاملِ تمام مجانسات خودش فرض کردیم، یا مستغنی از علت و غیر است یا عین نیاز و فقر و احتیاج به غیر است. از این دو حالت خارج نیست. اگر مستغنی باشد، همان واجب‌الوجود است که ضرورت‌ ازلی دارد؛ و اگر مستغنی نباشد و مفتقر به غیر باشد، ممکن‌الوجود است؛ به عبارت دیگر، تمام حقایق یا «او» هستند یا «ازاو»یند. یا خود «او» هستند، و هو المطلوب؛ یا از «او» هستند، که در این جا بیش از یک «از» و «او» نداریم. پس در این جا هم این «او» آمده. «او» مقدم است و «از او» تالی است و «از» قابل تفکیک از «او» نیست، حتی در مخیله. شما نمی توانید «ازِ» مطلق بگویید زیرا «ازِ» مطلق اصلا معنی نمی دهد. کسی نمی فهمد مقصود از «از» و «تا» چیست مگر این که في المثل، بگویید، «از خانه تا مدرسه آمدم.» کلام در صورتی معنا پیدا می‌کند که رابط داشته باشد. اگر فقط روابط را پشت سر هم بیاورید، هیچ معنایی نمی‌رسانید، مگر این که این روابط از طریق رابطی با هم مرتبط شوند و آنها را به اسم یا حرفی اضافه کنید یا متعلق به غير سازيد. «از» هم وقتی معنی پیدا می‌کند که تعلق به غير داشته باشد و در غیر منطوی باشد. در این جا صدرالمتألهين تعریف می‌کند که «از» چیست و چه چیز «از او» است. اگر «از» را به «او» وابسته سازید، تنها «او» هست و «از» به کلی از نظر ناپدید می‌گردد، و این معنای فناست. پس در هر حال، «از» دیگر معنا ندارد؛ زیرا چیزی نیست که از او باشد جز «از». یکی از خصوصیات فلسفه صدرالمتألهین همین است. در مالکیت، که مقوله جده است و احاطه محیط بر محاط است، شما می‌توانید بگویید که، مثلا «این پیراهن از آنِ من است»، و انتزاع مالکیت از این دو شیء بكنید. ولی در «از او» اصلا دو شیء نیست، زیرا اگر «از» را مستقل فرض کنید، بی معناست؛ و اگر آن را به «او» اضافه کنید به کلی از نظر محو و نابود می گردد. 📚هرم هستی 👤مهدی حائری یزدی ╰๛---๛---๛---------------
🔻 شرح اندیشه‌های حکیم صدرالمتالهین شیرازی(ره) در گفت‌ وگو با استاد غلامحسین ابراهیمی دینانی _ برنامه معرفت در ۱۴ فایل صوتی تقدیم می‌شود: ⌜