»ی محفل کوتاه داشته باشیم؟!«

این متن مرحوم علامه طهرانی رضوان الله علیه رو ببینین:

در «قاموس» گويد: 
ذو الفَقار -با فتحه-: شمشير عاص بن منبّه است که در غزوه بدر در حال کفر کشته شد و شمشيرش به پيغمبر رسيد و آن حضرت به على داد. 
و سيف مُفَقّر شمشيرى است که فيه حُزوزٌ مطمئنّة عن متنه. 

و در «نهايه» ابن أثير گويد: 
ذو الفقار اسم شمشير پيغمبر بوده است؛ لأنّه کان فيه حُفَرٌ صغارٌ حِسانٌ. 
و المُفقّر من السّيوف الّذى فيه حُزوزٌ مطمئنّة.
«چون در آن حفره‌ها و فرورفتگى‌هاى ريز کوچکى بود نيکو. و شمشير مُفَقّر به آن گويند که در آن بريدگى‌ها و دندانه‌هائى به شکل استخوان فقرات تعبيه شده باشد که از متن آن (صفحه آن) پائين‌تر باشد».

و در «لغت نامه دهخدا» گويد: 
ذو الفقار به معنى صاحب فقرات است و فقره هر يک از مهره‌هاى پشت است که ستون فقرات از آن مرکب است و گفته‌اند که چون بر پشت ذو الفقار خراشهاى پست و هموار بود ازاين‌رو آن را ذو الفقار گفته‌اند. 

🗡️ و آن شمشير که از مختصّات رسول خدا بود آن را در روز احد به علىّ بن أبى طالب عليه السلام عطا فرمود. 
و اينکه گمان برند که ذو الفقار داراى دو تيغه يا دو زبانه بوده است بر اصلى نيست.


📚امام‌شناسی، ج۱۳، ص۳۱