دلم واسه وقتایی که با دختر همسایمون زیرانداز پهن میکردیم تو راهرو همه ی بساطمونو پخش میکردیم، خوراکیامونو میوردیم میریختیم تو قابلمه و میذاشتیم سر پیکنیکی و ادای غذاپختن در میوردیم تنگ شده واسه وقتایی که رنگامونو برمیداشتیم میرفتیم خونه ی هم و دست و صورتمونو نقاشی میکردیم واسه وقتایی که کل کف حیاطو خیس میکردیم و در بطریارو سوراخ میکردیم و پرابشون میکردیم و همو خیس میکردیم واسه وقتایی که یهو میدیدی اب بازیمون تبدیل به کارواش شده و داریم ماشین همسایه هارو میشوریم حتی واسه اون موقعی که شبا دیروقت اونا میخواستن برن تو حیاط و من نمیتونستم برم و صداشون تا طبقه ی چهارم میومد هم تنگ شده دلم واسه رو پشت بوم رفتنا و بازی کردنا واسه مسابقه با اسانسور واسه ی آزاد بودن دو طبقه ی اخر ساختمون تا پایان تایم اداری واسه ی جشنای بین همسایه ها حتی واسه ی دعوا ها و دغدغه های اونموقع واسه اسکیبوردم که میبردیمش تو حیاط و دونفری مینشستیم روش و پسر همسایمون هولمون میداد دلم برای همش تنگ شده...

این دنیا نیست که تغییر کرده این ادمان که تغییر میکنن...

بهم بگید فقط من نیستم که برای زنده نگه داشتن رنگ اکریلیکی که به سختی درستش کردم انقدر اب میریزم توش که شبیه ابرنگ میشه؟

چقدر قدیما همه چیز اسونتر بود...

https://eitaa.com/None13/596 چشه؟ عالیه داداش عالیهههههههههه

من از همون اول عصر جدید عین خر دارم اهنگاشو گوش میدممممممم

از قبل از معروف شدن نجلاااااااا

خدایا یکم پول بده

وای اررره منم ظرفه رو نگه میدارم تا سه چهار بار توش آب میریزممم 🤧

تا وقتی رنگه کامل مصرف شه اصلا دلم نمیاد حتی یه ذرش بلا استفاده بمونه😭😂

یا ابالفضل درود بر شرفت تو حتی از منم بهتری😂😂 والا این درست ترین کاره الکی که نیست رنگای زیبا رو بیخودی حروم کنیم😔

تو این مرداب هرچی دست و پا بزنی بیشتر غرق میشی ، پس آروم بگیر .