دختر نارنج هستم🍊 دختری، شاید جا مانده از نسل اساطیر و افسانه و داستان👸 اینجا من هستم و واقعیت دنیای من☺️ دنیای من، دنیای شعر و مهربانی و آشتی و دوستی و افسانه‌هاست. اگه دنیای شما هم هم‌سو با دنیای من بود، خوشحال می‌شم همراهم باشید🙏☺️ کانال اشعار #عاطفه_اکبری https://eitaa.com/dokhtareenareng0torang

لم داده بازهم به درختی ترانه دار دلتنگی زنانه ی گنجشک خانه دار با شاخه ای که فاصله انداخت بینتان او هی خیال بافته و هی زمانه، دار از ترس آنکه در شب سرما گمش کنی عمری نشسته روی درختی نشانه دار غیر از غروب و مرگ چه تقسیم میکند؟ پاییز این بزرگ تبار خزانه دار آمد به پیشواز تو آنکس که میکشید پشت سرت به بدرقه آهی زبانه دار سهم من از جهان که درختی اجاره ایست ... پرواز کن کبوتر خوشحال لانه دار! #مهدیه_اکبری https://eitaa.com/ATAMMAN

هر حرفی داشتی بهم بگو

دل در دلم نبود و لبم بی قرار بود بوسیدمت اگر چه شب انفجار بود بوسیدمت به دلهره اما هزار بار بوسیدنم به دلهره و غم دچار بود میخوانمت اگرچه ندانی که سالها نام ترانه ای که شنیدی بهار بود جنگ آمد و به رود بلندی بدل شدند در باغچه هر آنچه درخت انار بود تبدیل شد به خاطره، آن وقت ها که شب یک آسمان، ستاره ی دنباله دار بود دنبال چیست جنگ؟ مگر روزهای صلح چیزی به غیر سوختن و انتظار بود؟ #مهدیه_اکبری https://eitaa.com/ATAMMAN

بهار از تو نوشت و بدل به انسان شد ترانه ای که تو بودی عروس باران شد به سر که چادر شب را گذاشتی گفتند دوباره ماه به میز ستاره مهمان شد فرشته ای که به لکنت نشسته بود از غم همین که دید تو را شاعری غزلخوان شد جوانه زد همه ی سیم ها و سیمان ها چنانکه آمدی از در... بهار ارزان شد فرشته ها به سرت هرچه قند ساییدند شکوفه داد و شبی پیشمرگ ایران شد بنا به سنت دیرینه ای تو پر زدی و بدل به یک قفس بی پرنده تهران شد #شهیده_زهرا_حدادعادل #مهدیه_اکبری https://eitaa.com/ATAMMAN

به حکم توست اگر بشکند محاصره ها به دست توست اگر باز میشود گره ها حدیثِ از تو شروع خطابه هاست اگر تویی هنوز تو پایانبرِ مناظره ها هنوز ذکر تو پایان هر چه دلتنگی ست که خسته ایم از ابهام در مذاکره ها برای ما که به نام جواد دل بستیم چه غم که بمب ببارد کنار پنجره ها تمام قوت قلبم هنوز حرز تو است که بسته اند به دستم شب مخاطره ها اگرچه مدعی قدرتند بی خبران همیشه گرد تو چرخیده اند دایره ها #مهدیه_اکبری https://eitaa.com/ATAMMAN

قالَ الإمام الجواد (علیه السلام): هر كه از خدا قطع امید كند و به غیر او پناهنده شود، خداوند او را به همان شخص واگذار می کند!

چه ایرادی دارد تن دادن به میان مایگی و پذیرفتن این حقیقت که آدمیزاد همیشه نمیتواند بی نقص پیش برود و اکثر ما انسانهایی با هوش های معمولی هستیم و فقط میتوانیم شعرهای معمولی بنویسیم که شاید هرگز هیچکس آن را بخاطر نسپارد شاید هرگز اسمی از ما در تاریخ نماند شاید آن نشویم که آرزویش را داشته ایم جاودانگی گرچه میتواند جذاب و وسوسه انگیزتر باشد اما پذیرفتن این حقیقت که ما در عالم به اندازه ی نقطه ای و لحظه ای میتوانیم اثر گذار باشیم که بعدها آن هم محو میشود و میرود، حتما بار سنگینی را از دوش آدم بر میدارد ....