زهرا‌کوچولوی‌ اون زمان هنوز نمی‌‌دونست که قرارِ مدرسه ، فقط جای درس خوندن نباشه ؛ بلکه قرارِ آدم های زیادی رو ببینه ، شادیُ‌غم‌های زیادی رو تجربه کنه ، تنهایی بِچشه ، رهایی رو تجربه کنه ، یا حتی بخشی از کودکی‌اش رو اونجا جا بزاره : )))

الان یه سری میان از راه میرسن و میگن ، وایییی چجوری میتونی بگی دلت واسه مدرسه‌ات تنگ شده اونم دبستان ؟ = ))))))))😂😑

و خدا خواست غمت قسمتِ جانم باشد .

...!

عجیب و غریب عاشقِ پاییزم😭✨ .

_

* تا کی تحملِ غم و تا کی خداخدا ديگر ز ياد برده گمانم مرا خدا .

* قاصدک های پریشان را که با خود باد برد باخودم گفتم مرا هم می توان از یاد برد !

* می شود سخت‌ترین مسئله آسان باشد پشتِ هرکوچه‌ی بن‌بست خیابان باشد !

جاذابه😭☁️!

آدمیزاد به اندازه لطافتِ قلبش درد میکشد .