خدا دوستِ من، خدا.

تابستون و پاییز پارسال به‌معنای واقعی کلمه خوش‌نویسی رو کنار گذاشته‌ بودم. ماه‌ها چیزی ننوشتم اون‌قدر که آخراش حس می‌کردم دیگه نمی‌تونم بنویسم. ولی نمی‌دونم چی‌شد که دوباره شروع کردم‌..

بین تابلوی یکم و دوم، هفت‌ماه فاصله‌ست. هفت‌ماهی که نمی‌دونم چطور گذروندم..

Zhoubin.

« شب‌های‌ روشن »

می‌تونستم خیلی‌چیزا رو تغییر بدم.

و واقعا:

ولی تقصیر من نبود. این‌که همه‌چیز از ابتدا به‌هم ریخت به‌هیچ‌وجه ارتباطی به من نداشت.. درجا زدنم هم به‌خاطر وضع روحی‌مه و این وضع از چیزهایی نشأت می‌گیره که من نمی‌تونم در برابرش ایستادگی کنم.

خیلی جالبه. رویام آرامشه‌ و باید برای رسیدن بهش، آرامش داشته باشم😭