▪️به حق آن کس که چون یادش کنید، می‌گریید... حدثني محمد بن مسعود، قال: حدثني عبد الله بن محمد، عن الوشاء، قال: حدثنا علي بن عقبة، عن أبيه، قال: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) إِنَّ لَنَا خَادِماً لَا تَعْرِفُ مَا نَحْنُ عَلَيْهِ، فَإِذَا أَذْنَبَتْ ذَنْباً وَ أَرَادَتْ أَنْ تَحْلِفَ بِيَمِينٍ: قَالَتْ لَا وَ حَقِّ الَّذِي إِذَا ذَكَرْتُمُوهُ بَكَيْتُمْ، قَالَ، فَقَالَ: رَحِمَكُمُ اللَّهُ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ. راوی گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: ما خادمی (کنیزی) داریم که امر شیعه را نمی‌شناسد. هنگامی که اشتباه و گناهی از او سر بزند و بخواهد (او را تنبیه نکنیم،) قسم یاد نموده، گوید: نه، به حق کسی که وقتی از او یاد می کنید اشک می‌ریزید. حضرت فرمود: رحمت خدا بر شما خانواده! 📚رجال کشی، نشر دانشگاه مشهد، ص344 🌾 صلی الله علیک یا قتیل العبرات

▪️سگ‌کُشی «گانتر می‌نویسد: "... رضاشاه خودش را با خوش‌رویی سربازی ساده به دیپلمات‌های خارجی معرفی می‌کرد؛ ولی مردی بی‌رحم بود و مخالفان سیاسی را از دم تیغ می‌گذراند. حتی به سگ‌ها نیز رحم نمی‌کرد و چون خوابش سبک بود، اگر می‌خواست شب را در روستایی بگذارند دستور قتل عام سگ‌های روستا را می‌داد. رضاشاه شیفته شراب فرانسوی و کشیدن تریاک و البته [دفاع از] حقوق زنان بود؛ از جمله حق رأی و کشف حجاب ..."» 📚بیل یِن، عملیات در تهران، ترجمه: بابک طهماسبی، نشر خوب، 1403، ص33 ........................................... ▪️نفرت از یهودیان «در شروع جنگ جهانی دوم، سفیر آلمان در ایران، اروین اتل بود ... رضاشاه و این دیپلمات آلمانی هر دو از یهودیان دنیا نفرت داشتند و رضاشاه انجمن و تریبونی در اختیار او گذاشت تا نظرش را علیه یهودیان و بریتانیایی‌ها ابراز کند. ماتیاس کونتزل در مقاله‌ای به نام "از گوبلز تا احمدی‌نژاد" که در سال 2010 در ژورنال فهم یهودیت منتشر شد، نقل قولی از یک برنامه رادیویی به زبان اتل آورد که می‌گوید: "راه روشن برای تبیین جدال محمد (ص) علیه یهودیان در دنیای امروز ... مرتبط نشان دادن بریتانیایی‌ها با یهودیان است. این کار تأثیری خارق‌العاده خواهد داشت بر پروپاگاندای ضدیهودی میان مردم شیعه ایران."» 📚بیل یِن، عملیات در تهران، ترجمه: بابک طهماسبی، نشر خوب، 1403، ص49-50 ........................................... ▪️ارتش نمایشی «رضاشاه ارتشی دویست‌هزارنفری مسلح به تانک‌های سبکِ ساختِ چِک که از آلمانی‌ها دریافت کرده بود، تشکیل داده بود. مانند آن ایستگاه راه‌آهن زیبایی که بدون خط راه‌آهن ساخته بود، ارتشی که تشکیل داده بود توانایی نبرد نداشت. مانند تمام ارتش‌هایی که برای رژه و مقابله با آشوب‌های داخلی طراحی شده‌اند، نُه لشکر ارتش ایران نیز توان مقابله با تهاجم خارجی را نداشتند. طی چهار روز، ناوگان دریایی ایران غرق شد و نیروی زمینی نیز کاملاً فروپاشید ... سفیر بریتانیا، سِر ریدر بولارد به وزیر امور خارجه، آنتونی ایدن می‌نویسد: "وقتی ارتش نمایشی او فروپاشید، هیچ تلاشی برای جلوگیری از تجزیه ارتش نکرد. بابت فروپاشی ارتش توخالی و پرمدعایش، یا انجام ندادن اصلاحات، رضاشاه هیچ نشانی از عذاب وجدان و قبول مسئولیت بروز نداد ..."» 📚بیل یِن، عملیات در تهران، ترجمه: بابک طهماسبی، نشر خوب، 1403، ص40-41 ........................................... ▪️بوسه بر دست استالین «استالین آن قدری ماند که تنها فرد در میان سه رهبر بزرگ باشد که به دیدار شاه جوان در کاخش رفت. گویا گئورک وارطانیان هم جزء مأموران ان‌کاود بود که همراه استالین بودند. کلیم وروشیلوف و ویاچسلاو مولوتوف نیز در این دیدار حضور داشتند. وارطانیان تعریف می‌کند: "وقتی رهبر شوروی وارد اتاق شد، شاه سریع خودش را به استالین رساند و زانو زد تا دستش را ببوسد؛ اما استالین مانع شد و او را از زمین بلند کرد." اگر بتوان این روایت را باور کرد، آخرین دیدار رسمی کنفرانس سه رهبر بزرگ، صحنه‌ای سینمایی ولی مایه شرمساری ایران بود.» 📚بیل یِن، عملیات در تهران، ترجمه: بابک طهماسبی، نشر خوب، 1403، ص205 ........................................... ✍️ گزارش‌های بالا قطعی نیست؛ ولی احتمال درستی آن‌ها می‌رود. @AlAthar

نقل بالا از Gunther (گزارش اول) دقیق نیست و نسبت به متن اصلی دچار تغییراتی شده و برخی توضیحاتش حذف شده است. @AlAthar

▪️توسعه شعائر یا حفظ تاریخ از تحریف؟ محمدباقر مدرس بستان‌آبادی: «در گوشه شمال غربی صحن، غرفه کوچکی وجود دارد به نام حجله موهومی قاسم نامیده شده و راجع به ساختمان کلی خیمه‌گاه عموماً و حجله قاسم خصوصاً، کسی به مقام اعتراض نیامد و شاید به فکر اعتراض هم نیفتاد؛ گو این که عدم تعرض را یک نوع خدمت و ترویج توسعه شعائر مذهبی منظور می‌کردند؛ الّا این که متوجه عیوب و نقائص این عمل را حتما نبوده‌داند که حفظ و صیانت تاریخ از تحریف، بهترین خدمت به اسلام است.» 📚شهر حسین علیه السلام یا جلوه‌گاه عشق، نشر کلینی، چاپ دوم، محرم 1414 ق.، ص330-332 @AlAthar

▪️برکت انصاف سید احمد خیامی (مؤسس ایران‌ناسیونال): «هنوز هفت یا هشت ماه از آغاز فروش پیکان نگذشته بود که بانک‌های انگلستان قیمت پوند را از 24 تومان به 18 تومان تنزل دادند که بسیار به نفع ما تمام می‌شد ... پرداخت‌های ما بر اساس پوند بود و به این ترتیب مبلغ پرداختی یک چهارم کمتر می‌شد. فکر کردم ما نود درصد پیکان‌ها را نسیه فروخته‌ایم؛ با این که خریداران از اتومبیل‌های خود بسیار رضایت دارند و هیچ اعتراضی به قیمت و سایر مسائل پیکان نمی‌‌کنند، این انصاف نیست که ما از این پیشامد فوق‌العاده به تنهایی استفاده ببریم و گفتم مبلغی از این تغییر قیمت ارز باید به مشتریان مسترد شود ... فرهاد هرمزی را که کارهای تبلیغاتی ایران‌ناسیونال را مؤسسه تبلیغاتی او می‌کرد خواستم و گفتم یک آگهی تبلیغاتی به بهترین وجه برای دو روز تنظیم کند و در آن به تمام کسانی که تا کنون از ما پیکان خریده‌اند اعلام کند به اداره مرکزی ایران‌ناسیونال مراجعه کنند و مبلغ 580 تومان چک نقدی بگیرند. به این ترتیب، این ابتکار، اعتماد مردم به ایران‌ناسیونال را صدچندان کرد و نیز ایران‌ناسیونال به معنای واقعی یک کارخانه ملی شد ... اگر ده‌ها میلیون تومان خرج تبلیغات می‌کردیم، چنین نتیجه مطلوبی به دست نمی‌آمد ... نتیجه کار ما این شد که مردم هر مقدار ودیعه برای پیش‌خرید پیکان می‌خواستیم می‌پرداختند ...» 📚پیکان سرنوشت ما (خاطرات سید احمد خیامی)، نشر نی، چاپ سیزدهم، ص150-151. @AlAthar

بررسی ادعای عصمتِ حضرت فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع) https://deraayaat.ir/masuma/ @AlAthar

▪️محل خیمه‌گاه محمد حسن مصطفی الکلیدار آل طعمة: «در کتب اهل سیره و معاجم آن‌ها از شیعه و سنی و حتی کسانی که بیشتر زندگیشان را وقف تدوین و تألیف درباره واقعه [شهادت] امام حسین (ع) در کربلا کرده‌اند، اسمی از محل خیمه‌گاه حسین (ع) نمی‌یابیم و برای همین گروهی از مورخان معتقدند که محل فعلی خیمه‌گاه هیچ ربطی به حقیقت تاریخی آن ندارد؛ بلکه کل ماجرا این است که رهبر فرقه بکتاشیه، عبدالمؤمن دده در اواخر قرن ۱۰ ق. یک مقام یادبود برای بستر امام زین العابدین (ع) بنا کرد و در کنارش اتاق دیگری ساخت که آن را صومعه‌ خود قرار داد ... شواهد به روشنی نشان می‌دهد که رهبر بکتاشیه در تعیین محل فعلی خیمه‌گاه به اجتهاد خود عمل کرده و مستند آن، ذوق شخصی و باور درونی است نه روایتی تاریخی ...» 📘مدینة الحسین (ع)، ۱۴۳۷ ق.، ج۲، ص۵۰ نویسنده، منبع گزارش خود درباره عبدالمؤمن دده را ذکر نکرده است. مؤیدات دیگری نیز برای نظر خود درباره خیمه‌گاه آورده که برخیش محل تأمل است؛ ولی در این حد روشن است که تعیین محل خیمه‌گاه آن هم با دقت و جزئیات فعلی، منشأ درستی نمی‌تواند داشته باشد‌. @AlAthar

▪️ادب مداحی سید هبة الدین شهرستانی: «در ۱۲ ذی القعده [۱۳۳۰ ق.] در العمارة، بزرگان شهر از شیعه و سنی نزد ما جمع شدند. در بینشان شیخ طاهر، شاعر العمارة حضور داشت؛ بلند شد و سروده‌ای از خود در مدح حسین (ع) خواند: سَكِرتُ بِحُبِّهِما ما صَحَوتُ وَفيهِ لِواءَ خُطوبي لَوَيتُ (از عشق آن دو مست شدم و به هوش نیامدم و در آن بیرق مصائبم را پیچیدم.) از من خواست شعر را اصلاح کنم. گفتم: شیخ! مستی در نظر ما هم‌چون زنا و لواط و قمار و دزدی است. هم از نظر شرع و هم از نظر عقل، اسمی است برای یک معنای پلید و مناسب پاکی و قداست اهل بیت (ع) نیست که با چنین نام‌های زشتی از ساحت آن‌ها و آن چه به ایشان مربوط است، تعبیر کنی. اگر کسی بگوید: "تقامرت في حب النبي محمد (ص)" [در عشق پیامبر محمد (ص) قمار کردم] سخنش را زشت نمی‌شمری؟ قمار زشت‌تر از مستی نیست. حاضران سخن مرا نیکو شمردند و از شیخ طاهر خواستند شعر را تغییر دهد. او بالبداهة تغییرش داد و گفت: رَضَعتُ بِثَديِ الوَلا ما فُطِمتُ وَفيهِ لِواءَ خُطوبي لَوَيتُ. (از سینه ولایت شیر نوشیدم و از آن بازگرفته نشدم و در آن بیرق مصائبم را پیچیدم.)» 📚رحلة السيد هبة الدين الحسيني الشهرستاني إلى الهند، تحقيق: جواد كاظم البيضائي، دار مدارك، ٢٠١٢ م، ص٥٢-٥٣. @AlAthar