▪️برکت انصاف سید احمد خیامی (مؤسس ایران‌ناسیونال): «هنوز هفت یا هشت ماه از آغاز فروش پیکان نگذشته بود که بانک‌های انگلستان قیمت پوند را از 24 تومان به 18 تومان تنزل دادند که بسیار به نفع ما تمام می‌شد ... پرداخت‌های ما بر اساس پوند بود و به این ترتیب مبلغ پرداختی یک چهارم کمتر می‌شد. فکر کردم ما نود درصد پیکان‌ها را نسیه فروخته‌ایم؛ با این که خریداران از اتومبیل‌های خود بسیار رضایت دارند و هیچ اعتراضی به قیمت و سایر مسائل پیکان نمی‌‌کنند، این انصاف نیست که ما از این پیشامد فوق‌العاده به تنهایی استفاده ببریم و گفتم مبلغی از این تغییر قیمت ارز باید به مشتریان مسترد شود ... فرهاد هرمزی را که کارهای تبلیغاتی ایران‌ناسیونال را مؤسسه تبلیغاتی او می‌کرد خواستم و گفتم یک آگهی تبلیغاتی به بهترین وجه برای دو روز تنظیم کند و در آن به تمام کسانی که تا کنون از ما پیکان خریده‌اند اعلام کند به اداره مرکزی ایران‌ناسیونال مراجعه کنند و مبلغ 580 تومان چک نقدی بگیرند. به این ترتیب، این ابتکار، اعتماد مردم به ایران‌ناسیونال را صدچندان کرد و نیز ایران‌ناسیونال به معنای واقعی یک کارخانه ملی شد ... اگر ده‌ها میلیون تومان خرج تبلیغات می‌کردیم، چنین نتیجه مطلوبی به دست نمی‌آمد ... نتیجه کار ما این شد که مردم هر مقدار ودیعه برای پیش‌خرید پیکان می‌خواستیم می‌پرداختند ...» 📚پیکان سرنوشت ما (خاطرات سید احمد خیامی)، نشر نی، چاپ سیزدهم، ص150-151. @AlAthar

بررسی ادعای عصمتِ حضرت فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع) https://deraayaat.ir/masuma/ @AlAthar

▪️محل خیمه‌گاه محمد حسن مصطفی الکلیدار آل طعمة: «در کتب اهل سیره و معاجم آن‌ها از شیعه و سنی و حتی کسانی که بیشتر زندگیشان را وقف تدوین و تألیف درباره واقعه [شهادت] امام حسین (ع) در کربلا کرده‌اند، اسمی از محل خیمه‌گاه حسین (ع) نمی‌یابیم و برای همین گروهی از مورخان معتقدند که محل فعلی خیمه‌گاه هیچ ربطی به حقیقت تاریخی آن ندارد؛ بلکه کل ماجرا این است که رهبر فرقه بکتاشیه، عبدالمؤمن دده در اواخر قرن ۱۰ ق. یک مقام یادبود برای بستر امام زین العابدین (ع) بنا کرد و در کنارش اتاق دیگری ساخت که آن را صومعه‌ خود قرار داد ... شواهد به روشنی نشان می‌دهد که رهبر بکتاشیه در تعیین محل فعلی خیمه‌گاه به اجتهاد خود عمل کرده و مستند آن، ذوق شخصی و باور درونی است نه روایتی تاریخی ...» 📘مدینة الحسین (ع)، ۱۴۳۷ ق.، ج۲، ص۵۰ نویسنده، منبع گزارش خود درباره عبدالمؤمن دده را ذکر نکرده است. مؤیدات دیگری نیز برای نظر خود درباره خیمه‌گاه آورده که برخیش محل تأمل است؛ ولی در این حد روشن است که تعیین محل خیمه‌گاه آن هم با دقت و جزئیات فعلی، منشأ درستی نمی‌تواند داشته باشد‌. @AlAthar

▪️ادب مداحی سید هبة الدین شهرستانی: «در ۱۲ ذی القعده [۱۳۳۰ ق.] در العمارة، بزرگان شهر از شیعه و سنی نزد ما جمع شدند. در بینشان شیخ طاهر، شاعر العمارة حضور داشت؛ بلند شد و سروده‌ای از خود در مدح حسین (ع) خواند: سَكِرتُ بِحُبِّهِما ما صَحَوتُ وَفيهِ لِواءَ خُطوبي لَوَيتُ (از عشق آن دو مست شدم و به هوش نیامدم و در آن بیرق مصائبم را پیچیدم.) از من خواست شعر را اصلاح کنم. گفتم: شیخ! مستی در نظر ما هم‌چون زنا و لواط و قمار و دزدی است. هم از نظر شرع و هم از نظر عقل، اسمی است برای یک معنای پلید و مناسب پاکی و قداست اهل بیت (ع) نیست که با چنین نام‌های زشتی از ساحت آن‌ها و آن چه به ایشان مربوط است، تعبیر کنی. اگر کسی بگوید: "تقامرت في حب النبي محمد (ص)" [در عشق پیامبر محمد (ص) قمار کردم] سخنش را زشت نمی‌شمری؟ قمار زشت‌تر از مستی نیست. حاضران سخن مرا نیکو شمردند و از شیخ طاهر خواستند شعر را تغییر دهد. او بالبداهة تغییرش داد و گفت: رَضَعتُ بِثَديِ الوَلا ما فُطِمتُ وَفيهِ لِواءَ خُطوبي لَوَيتُ. (از سینه ولایت شیر نوشیدم و از آن بازگرفته نشدم و در آن بیرق مصائبم را پیچیدم.)» 📚رحلة السيد هبة الدين الحسيني الشهرستاني إلى الهند، تحقيق: جواد كاظم البيضائي، دار مدارك، ٢٠١٢ م، ص٥٢-٥٣. @AlAthar