سمت چشمت چون خدا من را هدایت می‌کند بی گمان وصل تو را روزی عنایت می‌کند

من بدم اما شبیه بنده‌های خوب خود... مبتلایم او به عشقی بی نهایت می‌کند

دور یا نزدیکیت فرقی ندارد چون که تو... بودنت از دور هم من را حمایت می‌کند

دوستم داری ولی با سربه زیری شرم را... چشم‌های پاک و محجوبت رعایت میکند

عشق من با این که خیلی کم صدایم می‌کنی... این دل دیوانه ابراز رضایت میکند!

میروم یک روز هم از چشم تو تا عرشِ او... سمت چشمت چون خدا من را هدایت می‌کند

نمی‌دونم اسمش توی دفتر لعنتیم چی‌کار می‌کنه؟ داشتم باور می‌کردم که تموم شده. اما تا اسمش رو دیدم، بند دلم پاره شد. چند نفر توی دنیا با دیدن ناگهانی یه اسم، یا شنیدن یه صدای لعنتی بند دلشون پاره شده؟ مثل افتادنه، از ارتفاعی که هر لحظه احتمال می‌دی زمین بخوری و متلاشی بشی. چیه این دل، که از هرجا ولش می‌کنی، برمی‌گرده سر خونه‌ی اول. اسمش رو نمی‌تونم فراموش کنم، این تنها چیزیه از اون که برام باقی مونده. هر روز به خودم می‌گم: «دیگه همه‌چیز تموم شده»، بعد یه لبخند تلخ به خودم می‌زنم و می‌رم به دنیای نادر ابراهیمی، وقتی که می‌نویسه: «چه کسی می‌تواند بگوید تمام شد و دروغ نگفته باشد؟» #پویا_جمشیدی

این روزها چه قدر هوای تو می‌کنم... #فرامرز_عرب‌عامری

با وجود اينكه نامى از كسى در شعر نيست؛ تا غزل می‌گویم آدم ها به او شک می‌کنند😬 #علیرضا_احمدی‌آرا