زندگی کنار کسی قشنگه که باهاش کنار خیابون، پشت میز پلاستیکی مغازه ساندویچی هم میشه نشست و غذا خورد و از ته دل خندید... که باهاش کیلومترها شهرُ پیاده روی کنی و پاهات درد نگیره... که برین بام شهر و هر کدوم یه گوش هندزفری رو بزنین و آهنگ خاطره انگیزتونو بخونین... که بتونی باهاش تو خونه پنجاه متری پایین شهر هم زندگی کنی... که پیشش خودِ خودت باشی... بدون دروغ... بدون ریا... بدون تکبر... بدون رودربایستی... باور کن آدما وقتی خودشونن قشنگ‌ترن... دنبال آدمی نباش که به خاطر از دست دادنش مجبور باشی خودتو معذب کنی و از شخصیتت دور بشی... آدمای با اصالت، افتاده ترینن... دنبال آدمای با اصالت باش...

"عشـق" همین است تنت می‌رود... و دلَت جایی میانِ دست‌هایِ کسی تا ابد جا می‌مانَد ...

هر چند ز نادیدن او غم به دلت نیست هر وقت دل از هجر تو نالید، غزل گفت

در مدرسه حتی تو نرفتی ز خیالش استاد از او هندسه پرسید، غزل گفت

حالا شده لبخند تو دروازه‌ی شعرش هر گاه که از شوق تو خندید، غزل گفت

تک بیت غزل‌هاش شدی در همه‌ی عمر از عشق تو هر جا که غزل دید، غزل گفت

هوا، هوای زیارت، زیارتِ مخصوص... #ذی‌القعده‌_۲۳ #روز_زیارتی_امام‌رضا‌_علیه‌السلام #السلام_علیک_یا_علی‌بن‌موسی‌الرضا