کیارستمی در یکی از نامه‌هایش به همسرش می‌نویسد: “باوجودی‌ که خیلی بی‌حوصله‌ام ولی در نامه نوشتن برای تو خیلی راحتم.” به این فکر می‌کنم که تمام بهانه‌ها برای همین است، برای پیدا کردن یکی که زورش از بی‌حوصلگی ما بیشتر باشد. یکی که همراهی‌اش و همصحبتی‌اش نیاز به حوصله نداشته باشد، یکی که حوصله‌ی آدم را هیچ‌وقت سر نبرد. همه‌ی داستان همین است...

در حیرتم که شیخ بهایی چرا نگفت: ایوان کم است، نجف را طلا کنید...! #السلام_علیک_یا_امیرالمؤمنین

این بار هم تمام خطاها به پای من اما نخواه اینکه تو باشی خدای من

من مانده‌ام چگونه بگویم چه قصه‌‌ای‌ست  مابین چشمهای تو با شعرهای من

چوب حراج می‌زنی امروز بر دلم ای جو فروش دلبر گندم‌نمای من

آخر چگونه می‌شود از عشق با تو گفت وقتی که رنگ بر تو ندارد حنای من

عمری که من دچار تو بودم تمام شد حالا بیا تو باش کمی مبتلای من

بگذر از آنچه بین من و تو گذشته است این بار هم تمام خطاها به پای من

اللهم اغفر لی الذنوب التی تحبس الدعاء... ببخشم، که دستم به آسمانت برسد... #مهربان‌خدایِ‌من

این سی شبه مرا بده دستِ ابوتراب هر وقت کار سخت شده «حیدر» آمده... _حلول ماه پر خیر و برکت رمضان مبارک🌱

ماه‌ها منتظرِ ماهِ مبارک بودیم آمد ای منتظران ماهِ خدا بِسم‌الله...