Angel of Kindness
هفته ی وحشتناکی بود.
شبها دیر میخوابیدم ، صبحا دیر میرسیدم مدرسه ، خمرم زیر بار درس کم شد ، بارون اومد ، اون یه نفر توی مدرسه همش جلوی چشمم بود ، کلا مزخرف
Angel of Kindness
هفته ی وحشتناکی بود. شبها دیر میخوابیدم ، صبحا دیر میرسیدم مدرسه ، خمرم زیر بار درس کم شد ، بارون او
هنوز هم میخوتج برای کارنامه ی مهرم گریه کنم . همیشه کم میشم ، من هیچوقت پایینِ پایین نبود نمراتم ، ولی هیچوقت بیست نبودم . همیشه کم میشم ، هرچی تلاش میکنم نمیشه . دو هفته است که از کارنامه گذشته و هنوز فکر میکنم اگه یکم بیشتز میخوندم اون ۰/۰۶ هم میگفرتک
هدایت شده از ستاد مبارزه با بیکارا
وای حالا که دقت میکنم انیمه همیشه برای من نجات دهنده بوده.
من خاطرات وایولت رو زندگی کردم و باهاش اشک ریختم انگار که خاطرات خودم بود،با ماکیا دنبال دلیل زندگی بودم با مارنی گریه کردم با هاول درک شدن رو فهمیدم با پسر و مرغ ماهی خوار اهمیت خاطرات،گذشته،ادم هارو فهمیدم با کی کی نامه رسان شدم با سگ های ولگرد بانگو خندیدم و گریه کردم با باد شکن مبارزه کردم،با شهر ارواح فهمیدم هیچ چیز مهم تر از خانواده نیست و هزاران انیمه دیگه که یادم نیستن الان....
جدا برای من و طرفداران انیمه،انیمه صرفا یسری خطوط یا فیلم دو بعدی نیست.چیزی فراتر از اینه.