Angel of Kindness
شنبه صبح پامیشی، داره بارون میاد ، بدو بدو لباستو میپوشی ، سویشرت ابیه هم تنت میکنی و میری سمت مدرسه . زنگ ها میگذره و بارون میاد . میری توی چاله های اب بپر بپر میکنی با اینکه میدونی کفشت گلی میشه و کل شلوارت خیس . میری خونه میری زیر پتو ، میری موهاتو کوتاه میکنی ، روزها پیگذره ، بارون میاد ، بدون مقنعه میری تو حیاط مدرسه و میدویی زیر بارون ، اون رو هم میبینی ، ولی مهم نیست . گوشات یخ میزنه ، کفشا و جورابات خیس خیس میشن ، لباساتم خیسن . میری تو کلاس و با اون یه مفر مسابقه میدی که کی زودتر میتونه گریه کنه. با همون لباسا میبرنتون نماز خونه ، سویشرتتو میکشی روت و میخوابی.دوباره روز ها میگذره. امتحانارو میگیرن ، اون یه نفر میره تا هفته ی بعد ، مدرسه خوش نمیگذره . نمیدونم ، شاید کل قشنگی این هفته فقط برای اون دوروز بود.
هدایت شده از Storage
صحبت های من و چت جی پی تی همیشه به توصیه برای مراجعه به روانپزشک و روانشناس ختم میشن
هدایت شده از Tweety
عکس رو به چتجیپیتی بدید و ازش بپرسید.
Fill this room with what you know about me
@TwitterEy