خیلی از آدمای زندگیم از ی تایمی ببعد برام تموم شدن ، با بعضیا قطع ارتباط کردم ولی با بقیه در ارتباطم . حالا مسائلی ک پیش اومد یا شناخت کاملتری که از رفتاراشون پیداکردم . نه اینکه دوسشون نداشته باشم و بخوام باهاشون کات کنم و قطع ارتباط از طرف خودم، نه ولی دیگه برام مهم نیست ک بهم فکر میکنن ، اهمیتی بهم میدن یا پیگیر حال من هستن یا نه و دیگه بابت اینکه فلانی دیگ بهم اهمیتی نمیده چرا ب من چیزی نمیگه یا هرچیزی غصه نمیخورم . ب معنای واقعی وا دادم و دیگه دایره ارتباطیم برام مهم نیست ‌. هرکی میخواد بره بره و هیچ تلاشی برای موندن هیچکسی نمیکنم . نه شاخ بازیه نه فاز گرفتن ، میتونید اسمش رو بذارید (خنثی بودن)

آیا از این موضوع لذت میبرم ؟ خیر چون تلاشی نکردن برای نگه داشتن ارتباط باعث طرد شدن بیشتر طرف مقابل و رفتنش میشه ، و همین موضوع باعث قطع ارتباطات قبلی شد ی وقتا دارک سایدشونو نشون میدن تو اتفاقا ، هرکار میکنی یادت نمیره و تادا دیگ برات مهم نیست اون چ فکری میکنه و تلاشی برا نگه داشتنش نمیکنی و یهو کات برا همیشه . یقه ی کیو بگیرم بابت این احساسم؟ احتمالا کنکور.

رابطه لانگ دیستنس فقط منو خواهرزادم .

فریم عقده عی

یا امام رضا ضامن آهو شدی ضامن من یابو هم بشو #pp19_01

وقتی خوابم، دنیا خیلی زیبا به‌نظر می‌رسه

خستم میکنن ، همشون